سورت انفال — آیت 73

د کلمو معناګانې:

• أَوْلِيَاءُ: دوستان، ملاتړي او مرسته کوونکي.
• فِتْنَةٌ: ازمېښت او ګمراهي، دلته مراد د مؤمنانو ځورول او له دين څخه اړول دي.
• فَسَادٌ كَبِيرٌ: لوی وراني او خرابي.

تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې فرمايي چې هغه کسان چې کفر يې کړی دی، دوی يو د بل دوستان او ملاتړي دي؛ دوی په کفر او د مسلمانانو د دښمنۍ کې سره يو ځای دي. نو مؤمنان بايد له دوی سره دوستي او ملاتړ ونه کړي. که تاسو (مؤمنانو) دا کار ونه کړئ چې يو د بل ملاتړ وکړئ او له کافرانو سره دښمني ونه ساتئ، نو په ځمکه کې به فتنه (ازمېښت او ګمراهي) پيدا شي او لوی فساد به خپور شي. يعنې که مسلمانان سره يو ځای نه شي او د کافرانو پر وړاندې کلک ودرېږي، نو کافران به پياوړي شي، مسلمانان به کمزوري شي، د دين په اړه به فتنې پيدا شي، او په ځمکه کې به ستر وراني او خرابي رامنځته شي.

فايدې:

1. دا آيت د مسلمانانو ترمنځ د يووالي او اتفاق اهميت څرګندوي؛ ځکه چې د مسلمانانو يووالی د کفر پر وړاندې ستره قوت دی.
2. له کافرانو سره دوستي او ملاتړ حرام دی، او دا د مسلمانانو د ايمان د کمزورتيا سبب ګرځي.
3. که مسلمانان سره يو ځای نه شي، نو د دين د کمزورتيا او د فساد د خپرېدو سبب به شي، چې دا د ټولنې لپاره ستر زيان دی.
4. د دې آيت له مخې، مسلمانان بايد په خپلو کې سره مينه او مرسته ولري، او د دښمن پر وړاندې کلک او متحد ودرېږي، تر څو د اسلام قوت او عزت وساتل شي.