Surah Al-Anfal — Aya 73

Ma’anonin Kalmomi:

• أَوْلِيَاءُ: Masu taimako da masu goyon bayan juna.
• فِتْنَةٌ: Matsala da ruɗewa ga muminai a cikin addininsu.
• فَسَادٌ كَبِيرٌ: ɓarna mai girma da yaɗuwa a cikin ƙasa.

Tafsiri:

Waɗanda suka kafirta da Allah, wasunsu masu taimakon wasu ne, kuma dukansu sun haɗa kai a kan yaƙin addini da musulmi. Saboda haka, kada wani mumini ya ɗauke su abokan aminci ko ya taimake su a kan ɗan’uwansa mumini. Idan ba ku yi haka ba, ku muminai — wato ku taimaki juna a kan maƙiyan addini, ku kuma rabu da kafirai — to, za a sami fitina a cikin ƙasa, wato damuwa da ruɗewa ga muminai, domin ba za su sami mai taimakon su ba daga ’yan’uwansu na addini. Kuma za a sami ɓarna babba, wato ƙarfin kafirci zai ƙaru, kuma za a toshe hanyar shiga addinin Allah, kuma za a raunana musulunci. Don haka, taimakon juna tsakanin muminai, da kauracewa kafirai, yana daga cikin muhimman abubuwan da ke kare addini da al’umma.

Fa’idodi:

• Wannan ayar tana nuna mana cewa taimakon juna tsakanin muminai yana daga cikin tushen ƙarfin al’ummar musulmi, kuma shi ne abin da ke kare addini daga hare-haren maƙiya.
• Ta kuma nuna mana cewa kafirai suna haɗa kai a kan musulmi, don haka dole ne muminai su kasance masu haɗin kai da juna, kada su bar rabuwar kai ta sa su shiga cikin rauni.
• Ƙaunar addini da taimakon ’yan’uwa musulmi yana daga cikin manyan ayyukan da ke kusantar da bawa zuwa ga Allah, kuma yana kare ƙasa daga ɓarna da fitina.
• Ayat tana ƙarfafa mana cewa dole ne mu kasance masu tsayawa tsayin daka a kan maƙiyan addini, kuma kada mu bar su su rinjaye mu ta hanyar rabuwar kanmu.