Surja El-Enfal — Ajet 73

Kuptimet e fjalëve:

• Ewlija (أَوْلِيَاء): ndihmës, përkrahës dhe miq të ngushtë.
• Fitne (فِتْنَة): sprovë, turbullirë dhe largim nga e vërteta.
• Fesad (فَسَاد): prishje, çrregullim dhe dëm i madh.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na bën të ditur se jobesimtarët, pavarësisht dallimeve mes tyre, i bashkon mosbesimi dhe armiqësia ndaj besimtarëve. Prandaj, ata janë mbështetës dhe ndihmës të njëri-tjetrit kundër besimtarëve. Besimtarët nuk duhet t'i marrin kurrsesi jobesimtarët për miq e përkrahës, duke i lënë anash vëllazërinë islame.

Më pas, Allahu i tërheq vëmendjen besimtarëve me një paralajmërim të rëndësishëm: nëse ata nuk e zbatojnë urdhrin për t'u mbështetur te njëri-tjetri dhe për t'u ndihmuar mes vete, duke i lënë mënjanë jobesimtarët, atëherë do të ndodhë një sprovë e madhe në tokë – do të ngrihet fuqia e mosbesimit dhe do të dobësohet Islami. Kjo do të sjellë largim nga rruga e Allahut dhe prishje të madhe në tokë, sepse besimtarët do të mbeten të vetmuar pa mbështetje, ndërsa armiqtë do të forcohen.

Përfitimet nga ajeti:

1. Solidariteti i besimtarëve është çelësi i fuqisë: Kur besimtarët janë të bashkuar dhe mbështesin njëri-tjetrin, ata bëhen të fortë dhe të pathyeshëm përballë armiqve.
2. Kujdes nga miqësia me jobesimtarët: Ajeti na mëson se miqësia e ngushtë me jobesimtarët, duke lënë pas dore vëllazërinë islame, është rrugë që çon në dobësimin e fesë dhe të komunitetit musliman.
3. Përgjegjësia kolektive: Çdo musliman ka përgjegjësi ndaj vëllezërve të tij në fe, dhe neglizhimi i kësaj përgjegjësie sjell pasoja të mëdha për të gjithë.
4. Ruajtja e pastërtisë së fesë: Largimi nga miqësia me jobesimtarët nuk është urrejtje ndaj tyre, por mbrojtje e fesë dhe e parimeve islame nga ndikimet negative.
5. Lidhja midis besimit dhe veprimit: Besimi i vërtetë nuk është vetëm fjalë, por kërkon veprim konkret në mbështetjen e njëri-tjetrit dhe qëndrimin e vendosur përballë armiqve të fesë.