سورت عبس — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• تَلَهَّىٰ: له هغه نه مخ اړول، له هغه نه بېل کار ته توجه کول، یا له هغه نه سترګې پټول او په بل چا بوختېدل.

تفسیر:

نن ورځ ته مخاطب یې، اې محترم رسول! ته له هغه کس نه مخ اړوې او له هغه نه بېله یوې خبرې ته توجه کوې، په داسې حال کې چې هغه ستا د لیدو او ستا د خبرو د اورېدو لپاره ډېر لېوال و او د الله له وېرې او د خپل عمل د سمون لپاره یې ستا مجلس ته راغلی و. ته د ده پر ځای د قریشو له مشرانو سره بوخت یې، ځکه چې د دوی د اسلام راوړلو تمه دې لرله. خو دا کار داسې نه و چې باید ترسره شوی وای؛ ځکه چې هغه مومن سړی، چې د هدایت طالب و، ستا د توجه او نصیحت ډېر مستحق و، نه هغه مشران چې د دوی په هدایت باندې تا هیله نه لرله. دا خبره د رسول الله ﷺ ته د تنبیه او پند په توګه راغلې ده، ترڅو د امت د خلکو ترمنځ د برابرۍ او د هر چا د حق د درناوي درس ورکړي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د خلکو ترمنځ د مرتبې او شان له مخې توپیر مه کوئ؛ بلکې د هدایت او د زړه د خلوص له مخې يې ارزښت وټاکئ.
• د علم او دین د زده کړې لپاره راغلی کس، که څه هم غریب او کمزوری وي، د هغه چا نه ډېر درناوی مستحق دی چې مالدار او مشر وي خو د حق نه یې مخ اړولی وي.
• دا آیت د رسول الله ﷺ د بشریت ښکارندوی دی، چې هغه هم د الله له لوري د تنبیه تابع و، او دا د قرآن د صدق یوه بله نښه ده.
• مونږ ته دا هم ښيي چې د دعوت او تبلیغ په کار کې باید د خلکو د طبقاتو ترمنځ توپیر ونه کړو، او هر هغه څوک چې د حق غوښتونکی وي، هغه ته باید بشپړه توجه وکړو.