ซูเราะฮฺ อะบะซะ — อายะฮฺ 10

### ความหมายของคำศัพท์

• تَلَهَّى หมายถึง การละเลย การหันเหความสนใจ หรือการหมกมุ่นอยู่กับสิ่งอื่นจนละเลยสิ่งสำคัญ

### คำอธิบายความหมายของอายะฮ์

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ในเหตุการณ์ที่ชายตาบอดผู้ยากจนชื่อ อับดุลลอฮ์ อิบนุ อุมม์มักตูม ได้มาหาท่านเพื่อขอคำแนะนำและเรียนรู้ศาสนา ขณะที่ท่านกำลังยุ่งอยู่กับการเชิญชวนบรรดาผู้นำกุเรชที่ร่ำรวยและมีอิทธิพลให้มารับอิสลาม ท่านได้หันเหความสนใจจากชายตาบอดผู้นั้นไปให้ความสำคัญกับกลุ่มชนชั้นนำ โดยหวังว่าการที่พวกเขาเข้ารับอิสลามจะทำให้การเผยแผ่ศาสนากว้างขวางยิ่งขึ้น

อัลลอฮ์ทรงตำหนิท่านนบีในเรื่องนี้ด้วยความรักและความเมตตา โดยทรงชี้ให้เห็นว่า การหันเหจากผู้ที่กระตือรือร้นแสวงหาความจริงและเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์นั้นไม่เหมาะสม แม้การกระทำของท่านจะมีเจตนาดีก็ตาม เพราะคุณค่าของบุคคลในสายตาของอัลลอฮ์มิได้อยู่ที่สถานะทางสังคมหรือความมั่งคั่ง แต่อยู่ที่ความศรัทธาและความจริงใจในการแสวงหาความถูกต้อง

### บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ

1. ความเสมอภาคในอิสลาม: การให้เกียรติบุคคลต้องพิจารณาที่ความศรัทธาและความดีงาม ไม่ใช่ฐานะหรือตำแหน่งทางสังคม อิสลามให้คุณค่าแก่ผู้ที่แสวงหาความจริงอย่างจริงใจเท่าเทียมกับผู้มีอำนาจ
2. ความสำคัญของการตอบสนองผู้แสวงหาความรู้: การเอาใจใส่ผู้ที่ต้องการเรียนรู้ศาสนาเป็นเรื่องเร่งด่วนและสำคัญยิ่ง ควรให้ความสำคัญกับพวกเขาอย่างเต็มที่
3. การตักเตือนด้วยความรัก: การตำหนิของอัลลอฮ์ต่อท่านนบีในที่นี้แสดงถึงความรักและการอบรมสั่งสอนที่ละเอียดอ่อน สอนให้เรารู้จักรับฟังคำตำหนิที่สร้างสรรค์และปรับปรุงตนเองอยู่เสมอ
4. ความจริงใจในการแสวงหาความจริง: ผู้ที่แสวงหาความรู้ด้วยความจริงใจและมีความเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์ ย่อมเป็นผู้ที่ควรได้รับการตอบสนองและการดูแลเป็นพิเศษ
5. การไม่ดูถูกผู้ที่ด้อยโอกาส: การให้ความสำคัญกับผู้มีอำนาจจนละเลยผู้ยากไร้หรือผู้ด้อยโอกาสเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงตำหนิ สอนให้เรามีจิตใจที่เที่ยงธรรมและให้เกียรติทุกคนอย่างเสมอภาค