Абаса сүресі — Аят 30

1. Сөздердің мағынасы:

— حَدَائِقَ (хадаиқ): бақтар, яғни ағаштары мен өсімдіктері мол бақшалар.

— غُلْبًا (ғұлбан): қалың, жуан, мықты ағаштар; бірлік түрі — «ағлаб».

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала адам баласына ризық ретінде жаратқан нығметтерін санамалап, жер бетінде түрлі өсімдіктерді, дәнді дақылдарды, жүзімді, малға жем болатын шөптерді, зәйтүн мен құрма ағаштарын өсіргенін баяндайды. Осы аятта ол нығметтердің қатарында қалың, биік, жуан ағашты бақтарды да атап өтеді. Бұл бақтар — адамның көзін қуантып, көлеңкесінде тынығатын, жемісін жеп пайдаланатын, малдарына да азық болатын мол игілік. Осылайша Алла адамға өзінің құдіретін, рахметінің кеңдігін көрсетіп, ойлануға шақырады.

1. Алынатын пайдалы ғибраттар:

— Алла Тағала адамға ризықты молынан беріп, оны әртүрлі әрі көркем етіп жаратқан; бұл — Оның шексіз рахметінің белгісі.

— Табиғаттағы әрбір жеміс, әрбір бақ — Алланың құдіретіне куәлік ететін айқын дәлел; олар туралы ойлану адамды иманға жақындатады.

— Алла берген нығметтерге шүкір ету — мұсылманның парызы; шүкір еткен адамға нығмет арта түседі.

— Ислам — табиғатты, бақ-бақшаны, жеміс-жидекті қадірлеуге, оларды Алланың сыйы ретінде бағалауға үйрететін дін.

— Құран адамды ойлануға, айналасындағы Алланың жаратқандарынан ғибрат алуға шақырады; бұл — жүректі жұмсартып, иманды нығайтатын жол.