سورت عبس — آیت 31

د معنا کلمو تشریح:

• فاکهة: هغه مېوې چې انسانان يې خوري، لکه انګور، انار، مڼې او نور.
• أبّ: هغه واښه او زرغونه چې څاروي يې څري، که تازه وي که وچ.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د خپلو نعمتونو د یادونې په لړ کې وايي چې له ځمکې څخه يې د انسانانو د خوراک لپاره بېلابېلې مېوې را ایستلې دي، لکه انګور، انار، مڼې او نور هغه څه چې انسانان ترې خوند اخلي. او همدارنګه يې د څارویو لپاره واښه او زرغونه پیدا کړي دي، تر څو څاروي پرې څري او له هغو څخه ګټه پورته کړي. دا د الله تعالی له لویو نعمتونو څخه دي چې انسانان او څاروي دواړه ترې برخمن دي. الله تعالی په دې آیت کې د خپل قدرت او رحمت یادونه کوي چې ځمکه يې داسې پیدا کړې چې له هغې څخه د انسانانو او څارویو دواړو لپاره خواړه او روزي راوځي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د نعمتونو قدرداني او شکر ادا کول ښیي، ځکه چې الله تعالی زموږ د خوراک او ژوند دواړو لپاره هر څه برابر کړي دي.
• له دې آیت څخه دا معلومېږي چې الله تعالی د انسانانو او څارویو دواړو پالنه کوي او د هغوی د روزۍ فکر يې کړی دی، نو موږ بايد د الله تعالی پر رحمت او فضل باور ولرو.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې الله تعالی په خپل قدرت سره له مړې ځمکې څخه ژوندي بوټي او مېوې راوباسي، نو هماغه الله به مړي هم ژوندي کړي او د قیامت ورځ به راولي.