Surat 'Abasa — Ayat 30

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• حَدَائِقَ (ḥadā'iq): sekumpulan kebon utawa taman sing akeh tetuwuhane.
• غُلْبًا (ghulban): wit-witan sing gedhe, kandel, lan kuwat, siji-sijine diarani *aghlab*.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake bab salah siji nikmat gedhe sing diparingake marang manungsa, yaiku kebon-kebon utawa taman-taman sing akeh banget tetuwuhane. Tetuwuhan ing kebon-kebon mau ora mung sithik, nanging wit-witane padha gedhe, kandel, lan kuwat, dadi katon subur lan ngrembaka. Kabeh iku minangka tandha kekuwasane Allah sing ora ana watese, lan dadi bukti yen Allah iku Maha Welas marang makhluke. Mula saka iku, manungsa kudu mikir lan ngerteni sapa sing maringi kabeh iki, supaya tambah syukur lan iman marang Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen kabeh rezeki lan nikmat, kalebu panganan lan tetuwuhan, iku saka Allah SWT.
• Nuduhake kekuwasane Allah sing bisa nukulake wit-witan gedhe lan subur saka lemah sing garing.
• Ngajak manungsa supaya tansah mikir lan ngerteni kebesaran Allah, banjur syukur marang nikmat-nikmate.
• Nambah katresnan marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani bab-bab sing cedhak karo urip saben dina, kayata pangan lan tetuwuhan.
• Dadi sarana kanggo nambah iman, amarga kabeh sing ana ing alam iki dadi tandha anane Allah sing Maha Kuwasa lan Maha Asih.