Surah 'Abasa — Talata 36

Paliwanag sa mga salita:

• Wa ṣāḥibatihi – ang kanyang asawa (babae).
• Wa banīhi – ang kanyang mga anak na lalaki.

Interpretasyon ng Talata:

Sa Araw ng Pagbangon (Qiyamah), kapag ang nakakabinging sigaw ay dumating na may matinding takot, ang tao ay tatakas mula sa kanyang asawa at mga anak. Sa kabila ng pagiging pinakamalapit sa kanya sa mundo — ang asawang kanyang kasama sa buhay at mga anak na bunga ng kanyang pagsisikap — sa Araw na iyon, dahil sa sobrang sindak at pag-aalala sa kanyang sariling kaligtasan, hindi na niya sila maaalala o mapapansin. Bawat isa sa Araw na iyon ay may kanya-kanyang alalahanin na lubos na sumasakop sa kanya, kaya't hindi na siya makapag-isip para sa iba, maging sa kanyang pinakamamahal na pamilya.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang Araw ng Pagbangon ay isang araw ng matinding takot at paghihiwalay, kung saan ang ugnayan ng pamilya at pagkakaibigan ay hindi makakatulong sa sinuman.
2. Ang tunay na kaligtasan sa Araw na iyon ay nakasalalay lamang sa mabubuting gawa at pananampalataya sa Allah, hindi sa yaman, lahi, o relasyon.
3. Ang pagmamahal sa pamilya ay dapat na may hangganan — hindi ito dapat maging dahilan upang kalimutan ang utos ng Allah, sapagkat sa huling araw, ang bawat isa ay mananagot sa kanyang sariling mga gawa.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na unahin ang paghahanda para sa kabilang buhay, sapagkat ang mundo at ang mga ugnayan dito ay pansamantala lamang, at ang tunay na tagumpay ay ang makaligtas sa takot ng Araw na iyon sa pamamagitan ng pagsunod sa Allah at sa Kanyang Sugo.