Sure Abese — Ayet 36

Kelime Anlamları:

• Sâhibetihî: Onun eşi, hanımı.
• Benîh: Onun oğulları, çocukları.

Tefsir:

Kıyamet gününün dehşeti öyle bir hâldir ki, insan o gün en yakınlarından bile kaçacaktır. Bu âyet, insanın o gün hanımından ve evlatlarından dahi uzaklaşacağını haber verir. Oysa dünyada insanın en çok güvendiği, sığındığı, uğruna her şeyini feda ettiği kimseler eşi ve çocuklarıdır. Ancak kıyamet gününün korkunçluğu o derecededir ki, insan kendi öz ailesinden, canından çok sevdiği eşinden ve evlatlarından bile kaçar.

Bu kaçış, sevgisizlikten veya ilgisizlikten değil, o gün herkesin kendi derdine düşmesindendir. Herkes kendi hesabını düşünür, kendi kurtuluşu için çırpınır. Hiç kimsenin başkasına bakacak hâli yoktur. Çünkü o gün herkes, kendi amellerinin tartılacağı endişesiyle meşguldür.

Bu âyet bize, dünya hayatında birbirimize ne kadar bağlanırsak bağlanalım, asıl kurtuluşun Allah'a olan bağlılığımızda olduğunu hatırlatır. Ailemizi, eşimizi, çocuklarımızı severiz; bu güzeldir ve Allah'ın bir lütfudur. Ancak unutmamalıyız ki, o gün hiçbir yakınımız bize fayda veremeyecektir. Kurtuluş ancak ve ancak Allah'ın rahmetiyle, O'na iman edip salih ameller işlemekle olacaktır.

Öyleyse ey insan! Bugün sana en yakın olanlar, yarın senden kaçacaklar. Sen de onlardan kaçacaksın. Öyleyse asıl dostunu, asıl sığınağını iyi tanı. O, seni yaratan, sana bu kadar nimet veren, merhameti bol olan Allah'tır. O'na sığın, O'na yönel. Aileni de bu bilinçle yetiştir ki, hepiniz o büyük günde kurtuluşa erenlerden olasınız.