சூரா அபஸ — வசனம் 36

சொற்பொருள்:

• وَصَاحِبَتِهِ – அவனுடைய மனைவி
• وَبَنِيهِ – அவனுடைய பிள்ளைகள் (ஆண் பிள்ளைகள்)

விளக்கம்:

மறுமை நாளின் கடுமையான திகில் மிகுந்த சூழ்நிலையில், மனிதன் தனது சகோதரனிடமிருந்தும், தனது தாயிடமிருந்தும், தனது தந்தையிடமிருந்தும், தனது மனைவியிடமிருந்தும், தனது பிள்ளைகளிடமிருந்தும் ஓடி விலகிச் செல்வான். ஏனெனில், அந்நாளில் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனை முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கக்கூடிய ஒரு கவலை இருக்கும். அந்தக் கவலையின் காரணமாக, தனக்கு மிக நெருக்கமானவர்களைக் கூட அவன் கவனிக்க மாட்டான். தனது மனைவியும் பிள்ளைகளும் தனக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்க மாட்டார்கள் என்பதை அவன் அறிவான். எனவே, அவர்களை விட்டும் ஓடி, தனது சொந்த நிலைமையைப் பற்றியே சிந்திப்பான்.

பயன்கள்:

• மறுமை நாளின் கடுமையும், அதன் திகிலும் எவ்வளவு பெரியது என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. அந்நாளில் மிக நெருங்கிய உறவுகள்கூட ஒருவருக்கொருவர் உதவ முடியாது.
• இவ்வுலகில் நாம் நமது உறவுகளையும், செல்வங்களையும் நம்பியிருக்கக்கூடாது. இறுதியில் ஒவ்வொருவரும் தனது செயல்களுக்கே பொறுப்பாளியாக இருப்பார்கள்.
• இந்த வசனம் மனிதனை நல்லறங்களில் ஈடுபடவும், மறுமை நாளுக்காகத் தயாராகவும் அழைப்பு விடுக்கிறது. ஏனெனில், அந்நாளில் உறவுகளோ, செல்வங்களோ, பதவிகளோ எதுவும் பயனளிக்காது; நல்ல செயல்கள் மட்டுமே பயனளிக்கும்.
• இஸ்லாம் மனிதனுக்கு வழங்கும் நடைமுறை வாழ்க்கைப் பாடம் இதுவாகும்: இவ்வுலக வாழ்க்கை நிலையற்றது; நிரந்தர வாழ்க்கை மறுமையில் உள்ளது. அதற்காகத் தயாராக வேண்டும்.