سوره عبس — آیه 36

معانی کلمات:

• صاحِبَتِهِ: همسر و زن او
• بَنِیهِ: فرزندان و پسران او

تفسیر آیه:

در ادامه توصیف صحنه هولناک قیامت، خداوند متعال میفرماید: در آن روز، انسان از همسر و فرزندان خود نیز فرار میکند. این در حالی است که همسر و فرزندان نزدیکترین افراد به انسان در زندگی دنیا هستند و انسان برای آنها از همه چیز میگذرد. اما در آن روز سخت، هر کس چنان غرق در گرفتاری و نگرانی خویش است که از همه حتی عزیزترین افراد خانوادهاش روی برمیگرداند. چون میداند که هیچ یک از آنان نمیتوانند او را یاری کنند و هر کس به فکر نجات خود است. این فرار نه از روی بغض و دشمنی، بلکه از شدت وحشت و اشتغال به سرنوشت خویش است.

فواید و درسهای آیه:

1. شدت هول و وحشت روز قیامت به حدی است که انسان از نزدیکترین خویشان خود میگریزد؛ پس باید برای آن روز بزرگ آماده شد.
2. در آن روز هیچ کس نمیتواند به دیگری کمک کند؛ پس تنها تکیهگاه واقعی، ایمان و عمل صالح است.
3. محبتهای دنیوی هر چقدر هم عمیق باشد، در آن روز کارایی ندارد و تنها تقوا و اعمال نیک نجاتبخش انسان است.
4. این آیه انسان را به تفکر وا میدارد که اگر امروز از خانواده و نزدیکان خود غافل نشویم و آنان را به راه حق دعوت کنیم، در آن روز نه تنها فراری نیستیم، بلکه مایه آرامش یکدیگر خواهیم بود.