Sura Abasa — Werset 36

Znaczenie słów:

• وَصَاحِبَتِهِ — i od swojej żony (małżonki).
• وَبَنِيهِ — i od swoich synów (dzieci).

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

W Dniu Sądu Ostatecznego, kiedy zabrzmi przerażający dźwięk (trąby), który ogłuszy wszystkich swoim ogromem, człowiek w panicznym strachu będzie uciekał od najbliższych mu osób. W tym dniu ucieknie on od swojego brata, od swojej matki i ojca, od swojej żony i od swoich synów. Każdy człowiek w tym dniu będzie tak pochłonięty własnym losem i troską o swoje zbawienie, że nie będzie miał czasu ani siły, aby zająć się kimkolwiek innym, nawet najbliższą rodziną. Żona i dzieci, które były źródłem miłości i troski w życiu doczesnym, staną się dla niego ciężarem, od którego będzie pragnął uciec, ponieważ zda sobie sprawę, że nie są w stanie mu pomóc ani go uratować przed karą. To ucieczka spowodowana jest całkowitym skupieniem na sobie i świadomością, że każdy odpowie za swoje czyny.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Przypomnienie o powadze Dnia Sądu — werset ten ukazuje, jak ogromny będzie strach i przerażenie w tym dniu, co skłania człowieka do refleksji nad swoim życiem i przygotowania się na tę chwilę poprzez dobre uczynki.
2. Samotność w obliczu rozliczenia — uczy nas, że w Dniu Ostatecznym każdy będzie odpowiedzialny wyłącznie za siebie. Nikt, nawet najbliższa rodzina, nie będzie w stanie pomóc drugiemu człowiekowi. To motywuje do osobistej pracy nad sobą i swoim postępowaniem.
3. Dystans do spraw doczesnych — werset ten pokazuje, że więzi rodzinne i majątek, które w życiu doczesnym wydają się najważniejsze, w obliczu wieczności tracą wszelkie znaczenie. Zachęca to do budowania trwałych wartości, takich jak wiara i dobre uczynki, które będą miały znaczenie w życiu przyszłym.
4. Miłosierdzie i sprawiedliwość Boga — świadomość, że każdy człowiek zostanie osądzony sprawiedliwie, a Bóg jest Miłosierny dla tych, którzy się do Niego zwracają, daje nadzieję i motywację do pokuty oraz czynienia dobra już teraz, zanim nadejdzie ten nieuchronny dzień.