Sura Abasa — Werset 35

Znaczenie słów:

• وَأُمِّهِ — i od swojej matki
• وَأَبِيهِ — i od swojego ojca

Tafsir (wyjaśnienie):

W Dniu Sądu Ostatecznego, kiedy nadejdzie przerażający krzyk (trąba), który ogłuszy wszystkich swoim ogromem, człowiek w panicznym strachu będzie uciekał od swoich najbliższych. W tym dniu, z powodu ogromu przerażenia, człowiek ucieknie od swojego brata, od swojej matki, od swojego ojca, od swojej żony i od swoich dzieci. Każdy człowiek w tym dniu będzie tak pochłonięty własnym losem i swoimi sprawami, że nie będzie miał czasu ani możliwości, aby zająć się kimkolwiek innym, nawet najbliższymi mu osobami. Ten werset podkreśla, jak wielkie będzie to wydarzenie, skoro nawet najsilniejsze więzi rodzinne i miłość rodzicielska nie powstrzymają człowieka od ucieczki od swoich bliskich.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Dzień Sądu Ostatecznego będzie dniem tak straszliwym, że człowiek zapomni o wszystkich swoich bliskich i będzie myślał tylko o sobie — to powinno skłonić nas do refleksji i przygotowania się na ten dzień poprzez dobre uczynki.
2. Ten werset uczy nas, że prawdziwa miłość i troska o bliskich powinna obejmować nie tylko życie doczesne, ale przede wszystkim troskę o ich zbawienie w życiu ostatecznym — poprzez zachęcanie ich do dobra i przestrzeganie przed złem.
3. Islam zwraca uwagę na ogromną wartość rodziny, jednak pokazuje również, że więzi rodzinne nie uratują człowieka w Dniu Sądu — zbawienie zależy wyłącznie od wiary i dobrych uczynków, co motywuje nas do doskonalenia siebie.
4. Werset ten przypomina nam o mądrości Boga, który w swojej sprawiedliwości będzie sądził każdego człowieka indywidualnie, niezależnie od jego pochodzenia czy powiązań rodzinnych — co podkreśla równość wszystkich ludzi wobec Boga.