Sura Abasa — Werset 37

Znaczenie słów:

• li-kulli mri'in – dla każdego człowieka,
• minhum – spośród nich (ludzi),
• yawma'idhin – w tym dniu (Dniu Sądu),
• sha'nun – sprawa, zajęcie, stan,
• yughnihi – zajmuje go, pochłania go, czyni go niezależnym od innych.

Tafsir (interpretacja):

W Dniu Sądu, kiedy nadejdzie przerażający krzyk, który ogłuszy uszy ze strachu, każdy człowiek będzie pogrążony we własnym przerażeniu i trosce o siebie. W tym dniu człowiek ucieka od swojego brata, matki, ojca, żony i dzieci – nie z powodu braku miłości, lecz z powodu ogromu przerażenia, które wypełnia jego serce. Każdy będzie miał wówczas tak wielką troskę i tak ciężkie brzemię własnych spraw, że całkowicie zapomni o innych. Jego umysł i serce będą w pełni pochłonięte tym, co go czeka, i nie będzie miał ani chwili, aby zająć się losem bliskich. Ten dzień będzie tak straszny, że każdy człowiek będzie myślał wyłącznie o własnym ocaleniu i własnym rozrachunku.

Korzyści płynące z tej wersetu:

• Ten werset uczy nas, że Dnia Sądu nie można porównać z niczym, co znamy w tym świecie – będzie to dzień tak straszny, że nawet najbliższe więzi rodzinne i przyjacielskie stracą znaczenie wobec grozy tego wydarzenia.
• Przypomina nam, że życie doczesne jest krótkie i że powinniśmy wykorzystać je na dobre uczynki, które będą naszym orędownikiem w tym trudnym dniu.
• Zachęca nas do pokory i ciągłej pamięci o Allahu, abyśmy nie byli zaskoczeni tym dniem, lecz przygotowani na spotkanie z naszym Panem.
• Pokazuje, że prawdziwym celem życia nie jest gromadzenie dóbr materialnych ani zabieganie o sprawy światowe, lecz dążenie do zadowolenia Allaha i zdobycie Jego miłosierdzia, które jedyne może nas uratować w tym dniu.
• Ten werset uczy nas współczucia i miłości do bliźnich w życiu doczesnym, ponieważ w Dniu Sądu każdy będzie zajęty sobą – dlatego już teraz powinniśmy okazywać dobroć i wsparcie naszym rodzinom i społecznościom, zanim nadejdzie dzień, w którym nikt nie będzie mógł pomóc drugiemu.