سورت عبس — آیت 40

د معنا کلمې:

• غَبَرَةٌ: دوړې، خاورې، تیاره او سوري.

تفسیر:

په هغه ورځ (د قیامت) ځینې مخونه به دومره خړې پړې او تیاره وي چې پر هغوی به دوړې او خاورې پروتې وي. دا د هغو کسانو مخونه دي چې په آخرت کې به له سخت عذاب او رسوایۍ سره مخامخ وي. د دوی مخونه به د خپلو بدو کړنو له امله تیاره او خړ وي، او د دوی په مخونو به د ذلت او سپکاوي نښې ښکاره وي. دا هغه کسان دي چې په دنیا کې یې د الله تعالی له نعمتونو انکار کړی، د هغه پر آیتونو یې درواغ لګولي، او د الله تعالی په حکمونو یې سرغړونه کړې ده. د دوی د بدبختۍ او خوارۍ نښې به په مخونو ښکاره وي، لکه څنګه چې د نیکمرغو کسانو مخونه به روښانه، مسرور او خوشحاله وي.

فايدې:

1. دا آیت موږ ته د قیامت د ورځې د سختۍ او د هغې د هولناکۍ یادونه کوي، چې په هغه ورځ به هر څوک د خپلو کړنو له مخې سره مخامخ شي.
2. دا چې د بدو کسانو مخونه به تیاره او خړ وي، دا د دوی د بدو کړنو پایله ده، نو موږ باید په دنیا کې د نیکو کړنو هڅه وکړو تر څو په آخرت کې زموږ مخونه روښانه او خوشحاله وي.
3. دا آیت موږ ته د الله تعالی د عدل او انصاف یادونه کوي، چې هغه به د هر چا سره د هغه د کړنو له مخې چلند وکړي، نو موږ باید له ګناهونو ځان وساتو او د الله تعالی له نعمتونو شکر وباسو.
4. په دې آیت کې د نیکو او بدو کسانو د پایلو توپیر ښودل شوی، چې دا موږ ته د ایمان او نیکو کړنو په اهمیت باندې پوهوي او موږ هڅوي چې د الله تعالی په لاره کې کوښښ وکړو.