Surja Abese — Ajet 40

Kuptimi i fjalëve:

• وُجُوهٌ – fytyra.
• يَوْمَئِذٍ – atë ditë (Dita e Kijametit).
• غَبَرَةٌ – pluhur, zhurmë e errët që mbulon fytyrën.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon në këtë ajet se në Ditën e Kijametit, ndërsa disa fytyra do të jenë të ndritura, të gëzuara dhe të lumtura, do të ketë edhe fytyra të tjera që do t'i mbulojë pluhuri dhe errësira. Kjo është shenja e poshtërimit dhe e mjerimit për ata që nuk besuan dhe i mohuan dhuntitë e Allahut. Ata e kaluan jetën në mosbindje dhe tiranizëm, duke i shkelur urdhrat e Zotit, prandaj në atë ditë fytyrat e tyre do të jenë të zeza, të mbuluara me pluhur poshtërimi, si shenjë e dënimit të tyre.

Mësimet dhe përfitimet nga ajeti:

1. Dita e Kijametit është ditë e vërtetë, ku çdokush do ta shohë gjendjen e vet – ose në lumturi e dritë, ose në mjerim e errësirë.
2. Gjendja e fytyrave në atë ditë është pasqyrë e veprave në këtë botë; kush punon mirë, fytyra e tij shkëlqen, e kush punon keq, fytyra e tij errësohet.
3. Ky ajet na bën thirrje që ta falënderojmë Allahun për dhuntitë e Tij dhe t'i bindemi Atij, që të shpëtojmë nga poshtërimi i asaj dite të madhe.
4. Islami na mëson se drejtësia e Allahut është e përsosur – Ai nuk e lë asnjë vepër pa shpërblim apo dënim, dhe kjo na nxit të jemi të kujdesshëm në veprimet tona.