Абаса сүрәсе — Аять 39

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ضَاحِكَةٌ — көлүче, шатлыклы.
• مُسْتَبْشِرَةٌ — сөенечле, шатланучы, яхшы хәбәр алган кеше кебек куанычлы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендәге мөэминнәрнең йөзләрендәге нурлы, бәхетле хәлне сурәтли. Ул көнне тәкъва мөэминнәрнең йөзләре балкып тора, алар шатлыктан көләләр һәм Раббыларының рәхмәтенә ирешүләреннән сөенәләр. Аларга җәннәт нигъмәтләре вәгъдә ителгән, һәм алар бу нигъмәтләргә ирешүләрен алдан ук сизеп, куаныч һәм шатлык эчендә булачаклар. Бу — Аллаһының аларга булган рәхмәте һәм игелеге сәбәпле, аларның йөзләрендәге бәхет билгесе.

Гыйбрәтләр:

Бу аятьтән безгә ачык мәгълүм була: мөэминнәрнең ахырдагы урыны — шатлык һәм сөенеч, чөнки алар дөньяда иман китереп, изге гамәлләр кылдылар. Аллаһы Тәгалә аларны Җәннәттәге мәңгелек бәхет белән сыйлар. Бу безне дөньяда тәкъвалыкка, изгелеккә һәм Аллаһыга ихлас коллык итәргә дәртләндерә. Кем Аллаһыга ышанып, Аның кушканнарын үтәсә, ул кыямәт көнендә шатлыклы йөз белән булыр һәм мәңгелек рәхәткә ирешер. Ә кем дөньяда гөнаһларга батып, Аллаһының рәхмәтеннән ерак калса, аның йөзе караңгы булыр. Шуңа күрә һәрберебез Аллаһының рәхмәтенә ирешер өчен тырышырга тиеш.