Surat At-Takwir — Ayat 3

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْجِبَالُ (al-jibāl): gunung-gunung, yaiku péranganing bumi kang gedhé lan dhuwur banget.
• سُيِّرَتْ (su-yyirat): dipindhahake, diobahake saka panggonané, dibuwang lan dirusak nganti dadi lebu kang mabur.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiyamat mengko, gunung-gunung kang saiki katon kukuh lan mantep ing panggonané bakal dipindhahake saka panggonané. Gunung-gunung mau ora bakal tetep ngadeg kaya saiki, nanging bakal diobahake, dibuwang, lan dirusak nganti dadi lebu kang mabur ing awang-awang. Kahanan iki kedadéyan sawisé srengéngé digulung lan ilang cahyane, sarta lintang-lintang padha buyar lan ilang pepadhange. Kabeh mau minangka tandha-tandha gedhé dina kiyamat, nalika Allah ngobahake lan ngrusak apa waé kang ana ing bumi, kalebu gunung-gunung kang katon kuwat lan kukuh. Sakabehing kang ana ing alam donya iki bakal sirna lan rusak, ora ana kang bisa nyegah kekuwatane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake marang kita yèn kabeh kang ana ing donya iki ora langgeng, kalebu gunung-gunung kang katon kuwat lan mantep. Mung Allah kang Maha Kuwasa lan Langgeng.
• Kita dijak supaya ora gumantung marang barang-barang donya kang sipaté sementara, nanging luwih ngutamakake bekal kanggo akherat.
• Ayat iki nuduhake kekuwatan Allah kang ora ana tandhingane. Apa kang dianggep ora mungkin déning manungsa, kaya gunung kang dipindhahake, iku gampang banget tumrap Allah.
• Kanthi ngélingi dina kiyamat, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan lan ngadohi panggawé ala, supaya ing dina iku kita bisa slamet lan éntuk kabagyan ing swarga.
• Ayat iki uga nuwuhake rasa wedi lan ngajeni marang Allah, sarta nambah iman yèn kabeh janji lan ancaman Allah iku mesthi kelakon.