سوره تکویر — آیه 3

معانی کلمات:

• سُیِّرَتْ: به حرکت درآورده شود، از جای خود کنده و روانه گردد.

تفسیر آیه:

در آن هنگام که کوهها از جای خود برداشته شوند و مانند ذرّات غبار در فضا پراکنده گردند، به گونهای که اثری از آنها بر روی زمین باقی نماند. این واقعه نشانهای از دگرگونی کامل نظام جهان در آستانه قیامت است؛ کوههایی که در دنیا استوار و پابرجا بودند، در آن روز از جا کنده شده، به حرکت درمیآیند و به صورت غباری پراکنده درمیآیند و زمین هموار و صاف میشود. این تحول عظیم، بخشی از صحنههای هولناکی است که در آغاز سوره به آن اشاره شده و بیانگر قدرت بیپایان خداوند در برهم زدن نظم کنونی جهان و برپایی حیات نوین است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه یادآور عظمت و قدرت الهی است؛ خدایی که کوههای سترگ را با یک فرمان از جا برمیکند و به حرکت درمیآورد، بر هر کاری تواناست و هیچ چیز برای او دشوار نیست.
• دگرگونی کوهها در قیامت، انسان را به این حقیقت رهنمون میسازد که دنیا و نعمتهای آن پایدار نیستند؛ پس نباید دل به این امور فانی ببندد و باید برای زندگی جاودانه آخرت توشه برگیرد.
• این تصویر هشداردهنده، انسان را به آمادگی برای روزی فرا میخواند که تمام تکیهگاههای مادی از بین میرود و تنها اعمال نیک و ایمان، پناهگاه و سرمایه او خواهد بود.