سورت بروج — آیت 15

د معاني کلمو:

• ذُو الْعَرْشِ: د عرش څښتن، يعنې هغه ذات چې عرش يې رامنځته کړى او د هغه مالک دى.
• الْمَجِيدُ: ډېر لوى، ډېر عزتمن، او د فضل او کرم په برخه کې بشپړ ذات.

تفسير:

دا آيت د الله تعالی د صفتونو بيان کوي او وايي چې الله هغه ذات دى چې د عرش څښتن دى. عرش د الله تعالی تر ټولو لوی مخلوق دى، او الله يې خالق او مالک دى. "المجيد" صفت د الله تعالی د لویوالي او عزت بيانوي، يعنې الله په خپل ذات، په خپلو صفتونو، او په خپلو کارونو کې ډېر لوی او بشپړ دى. هغه د فضل او کرم څښتن دى، او د هغه شان او عظمت له هر څه لوړ دى. دا آيت د پخواني آيت سره تړاو لري چې د الله تعالی د انتقام او عذاب يادونه کوي، او دلته يې د هغه د عظمت او لويي يادونه کوي ترڅو معلومه شي چې د هغه انتقام هم د هغه د عظمت سره سم دی.

فايدې:

• دا آيت موږ ته د الله تعالی د عظمت او لويي يادونه کوي، چې زموږ په زړونو کې د هغه ويره او درناوی پيدا کړي.
• کله چې موږ پوه شو چې الله د عرش څښتن او ډېر لوى ذات دى، نو د هغه په امرونو باندې عمل کول زموږ لپاره اسان کېږي.
• دا آيت موږ ته تسلي راکوي چې الله تعالی د خپلو بندګانو چارې سمبالوي او د هغوی سره مرسته کوي، ځکه هغه ډېر لوى او کرم کوونکى دى.
• د الله تعالی د "مجيد" صفت يادونه موږ ته دا درس راکوي چې موږ هم د الله تعالی په عبادت او د هغه په لار کې له خپل توان سره سم هڅه وکړو، ځکه چې هغه د فضل او کرم څښتن دى.