Buruc surəsi — Ayə 15

1) Bəzi kəlmələrin izahı:

• ذُو الْعَرْشِ — Ərşin sahibi. Ərş, Allahın ən böyük məxluqu olan və bütün varlığı əhatə edən uca bir varlıqdır. Allah onun üzərindədir və onun sahibidir.
• الْمَجِيدُ — Məcid, yəni əzəmətli, şərəfli, ucalıqda son həddə çatmış, kərəm və comərdliyi bol olan.

2) Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala Özünü iki böyük sifətlə tanıdır: Ərşin sahibi və Məcid — yəni əzəmət və kərəm sahibi.

Ərş, Allahın yaratdığı ən böyük və ən uca məxluqdur. Allah-Təala bu Ərşin üzərində ucalmışdır və bütün kainatı əhatə edən bu böyük varlığın tək sahibi Odur. Bu, Allahın qüdrətinin və əzəmətinin bir göstəricisidir. Onun mülkü sonsuzdur, hakimiyyəti heç bir şeylə məhdudlaşmır.

Məcid sifəti isə Allahın zatının əzəmətini, kamalını və sonsuz kərəmini ifadə edir. O, hər cür naqislikdən uzaqdır, izzət və şərəfin ən yüksək mərtəbəsindədir. Onun comərdliyi və lütfü boldur — istədiyini verər, istədiyini bağışlayar, heç bir şey Onun iradəsindən kənarda qala bilməz.

Bu ayə bizə xatırladır ki, biz kimə dua edirik, kimə sığınırıq və kimdən kömək diləyirik: Ərşin sahibi, əzəmət və kərəm sahibi olan Allaha. O, hər şeyə qadirdir, Onun üçün heç bir iş çətin deyil. Ona yönəlmək, Ona güvənmək və Onun rəhmətindən ümidvar olmaq — bu, möminin qəlbinə rahatlıq və güc verir.

Allah-Təala bu sifətləri ilə bizə Özünü tanıdır ki, biz Onu daha yaxşı tanıyaq, sevək və Ona bağlanaq. Çünki Onu tanıyan qəlb, Ona daha çox yaxınlaşar və Onun verdiyi nemətlərə şükür edər.