سورت اعلی — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• سَيَذَّكَّرُ: ژر به پند واخلي، نصیحت به ومني.
• مَن يَخْشَىٰ: هغه څوک چې له الله څخه وېرېږي.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې خپل رسول ته تسلیت او ډاډ ورکوي چې ستا نصیحت او پند بې اغېزې نه دی؛ هغه څوک چې په زړه کې د الله له عذاب او له آخرت څخه وېره لري، هغه به ستا د دعوت او قرآن کریم له آیتونو څخه خامخا پند واخلي او په نصیحت به یې غوږ ونیسي. خو هغه څوک چې بدبخته دی او له الله څخه نه وېرېږي، هغه به له دې نصیحت څخه مخ واړوي او ترې به ګټه وانخلي. دا وېره د علم او پوهې له امله وي؛ ځکه چې هغه څوک چې الله پېژني او د هغه له قدرت او عظمت څخه خبر وي، نو د هغه له عذاب څخه وېرېږي او د نیکۍ لارې ته راګرځي. په دې توګه، د قرآن یادونه او نصیحت یوازې د هغو خلکو لپاره ګټور دی چې زړونه یې د الله له وېرې ډک وي، او همدا خلک دي چې د ایمان په برکت سره د دې نصیحت د منلو توفیق ترلاسه کوي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې د دوی هڅې او نصیحته بې پایلې نه دي؛ ځکه چې الله تعالی د هغو خلکو زړونه چې وېره لري، د حق د منلو لپاره چمتو کوي.
• په دې پوهېږو چې د الله وېره د هدایت او نیکمرغۍ کلي ده؛ څوک چې له الله ووېرېږي، الله به یې لارې ته راولي او د نیکۍ توفیق به ورکړي.
• دا آیت د قرآن د نزول موخه روښانه کوي: قرآن د پند او نصیحت لپاره نازل شوی، خو یوازې هغه څوک ترې ګټه اخلي چې زړه یې ژوندی وي او له الله څخه وېرېږي.
• په دې کې د هغو خلکو لپاره خبرداری دی چې له الله څخه نه وېرېږي او د قرآن له نصیحت څخه مخ اړوي؛ ځکه چې دوی به د خپلې غفلت پایله وویني.