ซูเราะฮฺ อัล-อะลา — อายะฮฺ 10

คำอธิบายคำศัพท์:

• سَيَذَّكَّرُ หมายถึง จะได้รำลึก/จะได้ตักเตือนตนเอง (การรับรู้และสำนึกในบทเรียน)
• مَن يَخْشَى หมายถึง ผู้ที่ยำเกรง (ผู้ที่มีความเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์ในหัวใจ)

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงผลของการตักเตือนและการสั่งสอนว่า แท้จริงผู้ที่จะได้รับประโยชน์จากคำตักเตือนนั้นคือผู้ที่มีความยำเกรงต่ออัลลอฮ์อยู่ในหัวใจของเขา เพราะความยำเกรงนี้เองที่จะทำให้จิตใจของเขาอ่อนโยน พร้อมที่จะรับฟังและไตร่ตรองบทเรียนต่างๆ ได้ ส่วนผู้ที่หันหลังให้กับการตักเตือนและไม่มีความเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์ในหัวใจนั้น เขาจะไม่ได้รับประโยชน์จากคำตักเตือนใดๆ เลย

ผู้ที่ยำเกรงอัลลอฮ์และเกรงกลัวต่อวันปรโลกนั้น จะเป็นผู้ที่ใคร่ครวญและสำนึกตนเมื่อได้ยินโองการต่างๆ ของอัลลอฮ์ และจะรีบกลับตัวกลับใจสู่ความถูกต้อง โดยแต่ละคนก็จะได้รับความรู้และการชี้นำตามระดับความยำเกรงและการเปิดรับของตน ส่วนผู้ที่โชคร้ายที่สุดคือผู้ที่ไม่ยำเกรงอัลลอฮ์และไม่เกรงกลัวต่อการลงโทษของพระองค์ เขาจะเมินเฉยต่อการตักเตือน และจะเข้าสู่ไฟนรกอันยิ่งใหญ่ที่ต้องทนทุกข์ทรมานกับความร้อนของมัน แล้วเขาจะไม่ตายในนั้นเพื่อจะได้พักผ่อน และก็ไม่ได้มีชีวิตที่เป็นประโยชน์ต่อเขาด้วย

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความยำเกรงอัลลอฮ์ (ตักวา) คือกุญแจสำคัญสู่การได้รับคำแนะนำและการตักเตือน หากหัวใจบริสุทธิ์และเกรงกลัวต่อพระผู้เป็นเจ้า การชี้นำก็จะเข้าถึงจิตใจได้โดยง่าย
2. การตักเตือนและคำสอนจะเกิดผลก็ต่อเมื่อผู้ฟังมีจิตใจที่พร้อมจะรับ และความพร้อมนี้มาจากความยำเกรงและการสำรวมตนต่ออัลลอฮ์
3. อัลกุรอานเป็นแหล่งแห่งปัญญาและบทเรียนสำหรับผู้ที่มีหัวใจใคร่ครวญ และทุกคนจะได้รับประโยชน์จากมันตามระดับความตั้งใจและการแสวงหาของตน
4. การเกรงกลัวต่อวันปรโลกและผลของการกระทำ เป็นแรงผลักดันให้มนุษย์รีบเร่งทำความดีและหลีกหนีจากความชั่ว
5. อิสลามให้ความสำคัญกับสภาพจิตใจภายใน (ความยำเกรง) ควบคู่ไปกับการปฏิบัติภายนอก เพราะหัวใจที่เปี่ยมด้วยความยำเกรงคือบ่อเกิดของการกระทำที่ดีทั้งมวล