سوره اعلی — آیه 4

معانی کلمات:

• «الْمَرْعَىٰ»: چراگاه و گیاهی که حیوانات از آن میچرند؛ یعنی علف و گیاهی که برای تغذیه حیوانات از زمین میروید.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه توصیف نعمتهای خود، به یکی دیگر از نشانههای قدرت و رحمت خویش اشاره میکند و میفرماید: او کسی است که گیاهان و علفهای سبز را از زمین بیرون میآورد تا چراگاه و غذای حیوانات باشد. این گیاهان که با باران و قدرت الهی از دل خاک میرویند، نه تنها نیاز حیوانات را برطرف میکنند، بلکه زمینهساز زندگی انسانها نیز هستند، زیرا انسانها از گوشت و شیر و سایر محصولات حیوانات بهرهمند میشوند. این آیه در حقیقت به چرخه حیات و روزی اشاره دارد که خداوند برای همه موجودات فراهم کرده است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه ما را به تفکر در نعمتهای الهی دعوت میکند؛ نعمتی که هر روزه در برابر چشمان ماست اما کمتر به آن توجه میکنیم. رویش گیاهان از زمین، یادآور قدرت بیپایان خداوند است که از خاک خشک، زندگی و طراوت میآفریند.
• این آیه نشان میدهد که خداوند نه تنها خالق است، بلکه مدبر و روزیدهنده همه موجودات است و هیچ موجودی را بدون روزی رها نکرده است.
• توجه به این نعمت، شکرگزاری را در دل انسان زنده میکند و او را به تواضع در برابر پروردگار وا میدارد؛ چرا که اگر باران نبارد و گیاهی نروید، زندگی همه مختل میشود.
• این آیه انسان را به یاد آخرت میاندازد؛ همانگونه که گیاه سبز پس از مدتی خشک و پژمرده میشود، دنیا نیز زودگذر است و باید برای زندگی جاودان آخرت توشه برداشت.