Suurah Al-A'laa — Aayad 4

Macnaha ereyada:

• أَخْرَجَ الْمَرْعَى: soo bixiyey oo ka soo dhaliyey dhulka cawska iyo doogga ay daaqaan xooluhu.

Tafsiirka:

Waxa uu Eebbe ku xusayaa awooddiisa iyo nimcadiisa, isagoo leh: Eebaha weynaa waa kan ka soo bixiya dhulka doogga iyo cawska ay daaqaan xooluhu. Isagoo ugu talagalay cawskaas inuu noqdo nafaqo iyo quud xoolaha, ka dibna marka uu qallalo oo uu doorsoomo wuxuu noqdaa caws qallalan oo jajaban (hasheed). Tani waxay muujinaysaa in Eebbe yahay kan uunka abuuray, kuna tameeystay, isagoo u horseeda waxa u khuseeya, isagoo ugu talagalay wax kasta meel iyo waqti go'an.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Awoodda Eebbe ee abuurista: Aayaddu waxay ina baraysaa in Eebbe yahay kan soo saara doogga iyo cawska dhulka, taasoo muujinaysa awooddiisa weyn ee abuurista iyo siinta nolosha.
2. Nimcada Eebbe ee xoolaha: Waxay ina xusuusinaysaa nimcada Eebbe ee uu ugu mannaystay xoolaha cawska iyo doogga, taasoo ka mid ah quudka ay ku noolaadaan, oo ay ugaashadaan dadku.
3. Xusuusinta isbeddelka nolosha: Sida cawska u qallalo oo u isbeddelo, nolosha adduunyaduna waa ku meel gaar ah, oo waxay u dambaynaysaa geeri iyo baabi'in, sidaa darteed waa in dadku u diyaar garoobaan aakhiro.
4. Ku dhiririga shukriga: Aayaddu waxay dadka ku boorrinaysaa inay ku shukreeyaan Eebbe nimcadaha badan ee uu siiyay, isagoo ah kan uunka abuuray oo keliya, isagaana u dhisan cibaadada.