Surja El-Gashije — Ajet 23

Kuptimi i fjalëve:

• تَوَلَّى: u largua nga besimi dhe nuk e pranoi udhëzimin.
• وَكَفَرَ: mohoi Zotin dhe të Dërguarin e Tij, duke vazhduar në mosbesim.

Tefsiri i Ajetit:

Pas fjalëve të mëparshme, ku Zoti i Lartësuar i ka bërë thirrje Pejgamberit ﷺ që t’i kujtojë e t’i këshillojë njerëzit, vjen ky ajet për të sqaruar se kujt i drejtohet kjo këshillë dhe kush përfiton prej saj. Zoti i Lartësuar thotë: “Përveç atij që u largua nga e vërteta dhe qëndroi në mohim” – pra, përjashtim bëjnë ata që ia kthejnë shpinën besimit, nuk e dëgjojnë këshillën dhe vazhdojnë me kokëfortësi në mosbesimin e tyre, duke mohuar Zotin dhe të Dërguarin e Tij. Për këta, Zoti i ka përgatitur dënim të ashpër në zjarrin e Xhehenemit, sepse ata e refuzuan të vërtetën pasi u erdhi dhe nuk deshën ta pranonin atë. Ky ajet tregon se Pejgamberi ﷺ është vetëm këshillues dhe përkujtues, e jo ai që i detyron njerëzit të besojnë; secili është përgjegjës për zgjedhjen e tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëshira e Zotit është e gjerë, por drejtësia e Tij kërkon që ai që e refuzon të vërtetën me kokëfortësi të marrë dënimin e merituar.
2. Detyra e besimtarit është të këshillojë dhe të përcjellë mesazhin, ndërsa udhëzimi është vetëm në duart e Zotit – kjo e lehtëson njeriun nga barra e rezultateve.
3. Ajeti na mëson se përgjegjësia morale është individuale; secili do të japë llogari për zgjedhjet e veta, prandaj duhet të nxitojmë drejt besimit para se të na vijë fundi.
4. Në këtë ajet ka një paralajmërim të butë për ata që largohen nga feja, por edhe një inkurajim për besimtarët që të qëndrojnë të vendosur në rrugën e drejtë, duke ditur se Zoti i di të gjitha veprat.