سورت فجر — آیت 4

د معنا کلمو:

• يَسْرِ: د شپې تګ، یعني د شپې تېرېدل او روانېدل. دا له "سُرى" څخه دی چې د شپې په وخت کې سفر کولو ته ویل کېږي.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د شپې لوړه کوي کله چې هغه تېرېږي او روانه وي. شپه له مغرب څخه پیلېږي او تر سبا پورې روانه وي، نو هغه په دوامداره توګه په حرکت کې وي — راځي او ځي، مخکې تېرېږي او بېرته راګرځي. دا د شپې تېرېدل او راتلل د الله تعالیٰ د قدرت نښه ده، چې هغه یې په خپل کلام کې د قسم په توګه یاد کړی دی. د دې قسمونو ځواب (لکه د فجر، لسو شپو، شفع او وتر قسمونو سره) دا دی چې الله تعالیٰ به خامخا د خلکو له ټولو عملونو سره سزا او جزا ورکوي — ښه عمل ته ښه بدله او بد عمل ته بد سزا.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• الله تعالیٰ د شپې په تېرېدو سره قسم کړی، چې دا د وخت په اهمیت او د هغه په تېرېدو کې د عبرت نښه ده — انسان باید د شپې او ورځې په بدلېدو کې د الله قدرت وویني.
• دا چې الله تعالیٰ د مخلوقاتو په واسطه قسم کوي، د هغه د قدرت او د دې نښو د عظمت ښکارندوی دی، نو انسان باید په دې نښو کې فکر وکړي.
• د قیامت د ورځې جزا او سزا یو حتمي امر دی، او دا چې الله تعالیٰ په داسې مهمو شیانو قسم کوي، د دې خبرې سختوالی او اهمیت ښیي چې هر څوک به د خپلو کړنو حساب ورکوي.
• د شپې تېرېدل او راتلل په دوامداره توګه روان دي، نو انسان باید له دې څخه عبرت واخلي چې د هغه ژوند هم په تېرېدو دی، او باید د نیکو عملونو لپاره یې فرصت له لاسه ورنکړي.