سورت فجر — آیت 3

د معنا کلمو:

• شفع: جوړه، جفت، دوه ګوني شیان.
• وتر: یو، طاق، فرد.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د "شفع" (جوړې، جفت) او "وتر" (یو، طاق) په واسطه قسم خوړلی دی. د مفسرینو په نظر کې "شفع" هغه مخلوقات دي چې جوړې جوړې پیدا شوي دي، لکه اسمان او ځمکه، لمر او سپوږمۍ، شپه او ورځ، سعادت او شقاوت، او داسې نور. "وتر" هم دوه معناګانې لري: یوه دا چې الله تعالی پخپله یو (طاق) دی، ځکه هغه یوازینی ذات دی چې بې جوړې دی او هیڅ شریک نه لري. بله دا چې ټول مخلوقات یا جوړه (شفع) دي او یا یو (وتر)، یعنې هر پیدا شوی شی د دې دوه ډولونو څخه بهر نه دی. په دې توګه الله تعالی په دې قسم سره د خپل مخلوق پر تنوع او د خپل یووالی او وحدانیت باندې اشاره کړې ده.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالی په خپلو مخلوقاتو قسم خوړلی دی، چې دا د هغو شیانو پر ارزښت او اهمیت دلالت کوي، او مونږ ته ښیي چې د الله په مخلوقاتو کې ډېر حکمتونه او نښې پټې دي.
2. دا چې الله تعالی "وتر" (یو) دی، مونږ ته د توحید او د الله د وحدانیت یادونه کوي، چې باید یوازې هغه ته عبادت وکړو او له شرکه ځان وساتو.
3. د مخلوقاتو جوړه جوړه پیدا کول د الله د قدرت او حکمت نښه ده، او مونږ ته دا درس راکوي چې په دې نړۍ کې هر څه په اندازه او حکمت سره پیدا شوي دي.
4. دا آیت مونږ ته د فکر او غور بلنه راکوي، چې د الله په مخلوقاتو کې غور وکړو او د هغه د قدرت او لویوالي څخه پوه شو.