Сураи Ат-Тауба Оят 110 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он бино, ки баровардаанд, ҳамеша мояи ташвиш дар дилашон хоҳад…

Ат-Тауба · 110/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ۝١١٠

🔤 Transliteration

Laa yazaalu bunyaanu humul lazee banaw reebatan fee quloobihim illaaa an taqatta`a quloobuhum; wal laahu `Aleemun Hakeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он бино, ки баровардаанд, ҳамеша мояи ташвиш дар дилашон хоҳад буд, то он ҳангом, ки дилашон пора-пора гардад. Ва Худо донову ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

بُنْيَانُهُمُ: бинои онҳо, сохтмони онҳо.
رِيبَةً: шакку дудилагӣ, нифоқ ва ноумедӣ.
تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ: пора-пора шудани дилҳои онҳо, яъне маҳв шудан ё марг расидан ба онҳо.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи мунофиқонест, ки масҷидеро бо нияти зарар расонидан ба мусулмонон ва паҳн кардани нифоқ сохта буданд. Худованд мефармояд, ки ин бинои онҳо ҳамеша сабаби шакку дудилагӣ дар дилҳои худи онҳо хоҳад буд ва ин ҳолат то даме давом мекунад, ки дилҳои онҳо пора-пора шавад, яъне онҳо бимиранд ё кушта шаванд ё ба ғояти пушаймонӣ ва тавба расанд. Ин бино на танҳо ба мусулмонон зарар расонд, балки худи онҳоро низ ба вартаи шакку нифоқ афканд ва ҳар қадар вақт гузашт, шакки онҳо афзунтар шуд. Худованд ба ниятҳои пинҳонии онҳо ва ба он чи дар дилҳои худ пинҳон медоштанд, комилан огоҳ аст ва дар ҳукм ва ҷазои худ ҳикматманд аст. Ӯ медонад, ки чӣ гуна бояд амали онҳоро ҷазо диҳад ва ҳукми худро ба ҷо оварад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки нифоқ ва дудилагӣ ҳамеша дар дили инсон боқӣ мемонад ва то даме ки инсон тавба накунад ва ба Худованд рӯй наоварад, аз байн намеравад.
Худованд ба ниятҳои пинҳонии бандагонаш огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон намемонад.
Ҳикмати Худованд дар ҳукмронӣ ва ҷазо дидан ба бандагонаш зоҳир мешавад; Ӯ ҳар амалро бо адлу ҳикмат ҷазо медиҳад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки аз нифоқ ва дудилагӣ дурӣ ҷӯем ва бо дили пок ва нияти соф ба Худованд наздик шавем.
Қуръон китоби ҳидоят аст ва оятҳои он моро ба роҳи рост ҳидоят мекунанд ва аз амалҳои бад огоҳ месозанд.

📜 Оят 108-112 — Сураи Ат-Тауба

108لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا ۚ لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ ۚ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا ۚ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ

Ҳаргиз дар он масҷид намоз магузор. Масҷиде, ки аз рӯзи нахуст бар парҳезгорӣ бунёд шуда, шоистатар аст, ки дар он ҷо намоз кунӣ. Дар он ҷо мардоне ҳастанд, ки дӯст доранд покиза бошанд, зеро Худо покизагонро дӯст дорад.

109أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Оё касе, ки бинои масҷидро бар тарс аз Худо ва хушнудии Ӯ ниҳода, беҳтар аст ё он касе, ки бинои масҷидро бар канораи селгоҳе, ки об зери онро шуста бошад, ниҳодааст, то бо ӯ дар оташи ҷаҳаннам сарнагун гардад? Ва Худо мардуми ситамгарро ҳидоят намекунад.

110لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

111۞ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Худо аз мӯъминон ҷонҳову молҳояшонро харид, то биҳишт аз онон бошад. Дар роҳи Худо ҷанг мекунанд, чӣ бикушанд ё кушта шаванд, ваъдае, ки Худо дар Тавроту Инҷил ва Қуръон дода аст, ба ҳақ бар ӯҳдаи Ӯст. Ва чӣ касе беҳтар аз Худо ба аҳди худ вафо хоҳад кард? Ба ин хариду фурӯхт, ки кардаед, шод бошед, ки комёбии бузургест!

112التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

Тавбакунандагонанд, парастандагонанд, шукргузоронанд, рӯзадоронанд, руқуъкунандагонанд, саҷдакунандагонанд, амркунандагон ба маъруф ва манъкунандагон аз мункаранд, ва ҳофизони ҳудуди Худоянд! Ва мӯъминонро хушхабар деҳ!

← Оят 109 📖 Ат-Тауба Оят 111 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

110Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 110

Сураи Ат-Тауба Оят 110 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он бино, ки баровардаанд, ҳамеша мояи ташвиш дар дилашон хоҳад…

Сураи Оят 110/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 108–112. Ба Тоҷикӣ: Русский.