Сураи Ат-Тауба Оят 109 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё касе, ки бинои масҷидро бар тарс аз Худо ва…

Ат-Тауба · 109/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ۝١٠٩

🔤 Transliteration

Afaman assasa bunyaa nahoo `alaa taqwaa minal laahi wa ridwaanin khairun am man assasa bunyaanahoo `alaa shafaa jurufin haarin fanhaara bihee fee Naari Jahannnam; wallaahu laa yahdil qawmaz zaalimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё касе, ки бинои масҷидро бар тарс аз Худо ва хушнудии Ӯ ниҳода, беҳтар аст ё он касе, ки бинои масҷидро бар канораи селгоҳе, ки об зери онро шуста бошад, ниҳодааст, то бо ӯ дар оташи ҷаҳаннам сарнагун гардад? Ва Худо мардуми ситамгарро ҳидоят намекунад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

أَسَّسَ: бунёд гузошт, асос гузошт.
بُنْيَانَهُ: бинои худ, сохтмони худ.
تَقْوَى: парҳезгорӣ, тарс аз Худо ва риояи амрҳои Ӯ.
رِضْوَانٍ: ризои Худо, хушнудии Ӯ.
شَفَا: лаби, канори чизе.
جُرُفٍ: соҳили кундашудаи дарё ё водӣ, ки зери он шуста шудааст.
هَارٍ: фурӯрехта, наздик ба афтидан.
فَانْهَارَ: фурӯ рафт, афтод.
الظَّالِمِينَ: ситамгарон, золимон.

Тафсири оят:

Оё касе, ки бинои худро — яъне асоси дайну амали худро — бар парҳезгорӣ аз Худо ва ҷустуҷӯи ризои Ӯ бунёд кардааст, беҳтар аст ё касе, ки бинои худро бар лаби соҳили фурӯрехтае бунёд кардааст, ки ҳар лаҳза эҳтимоли афтидан дорад? Пас он бино бо соҳибаш фурӯ меравад ва ӯро ба оташи ҷаҳаннам меафканд. Ин мисол барои онҳоест, ки масҷидро барои зарар расонидан ба мусулмонон, тақвияти куфр ва парокандагӣ байни муъминон сохтанд. Бинои онҳо ҳеҷ асоси устуворе надорад ва ба зудӣ нест мешавад. Аммо биное, ки бар асоси тақво ва ризои Худо сохта шудааст, устувор ва пойдор аст ва ҳеҷ гоҳ фурӯ намеравад. Худованд қавми золимонро — онҳое, ки аз ҳудуди Ӯ гузаштаанд ва бо куфру нифоқ ситам кардаанд — ба роҳи рост ҳидоят намекунад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳар амал бояд бар асоси тақво ва ризои Худо бунёд шавад, на бар ҳавас, ғараз ва зараррасонӣ.
Асоси устувори дайн ва амал тақво ва ризои Худост; ҳар биное, ки бар ин асос сохта шавад, пойдор мемонад.
Амалҳое, ки бо нияти бад ва барои парокандагӣ байни мусулмонон анҷом дода мешаванд, саранҷом ба нестӣ ва ҳалокат мерасанд.
Худованд ситамгаронро ба роҳи наҷот ҳидоят намекунад, пас бояд аз зулм ва нифоқ дурӣ ҷуст.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ҳамаи корҳои худро бо ихлос ва барои ризои Худо анҷом диҳем, то дар дунёву охират комёб шавем.

📜 Оят 107-111 — Сураи Ат-Тауба

107وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ ۚ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا الْحُسْنَىٰ ۖ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

Худо шоҳидӣ медиҳад: «Онҳое, ки масҷиде месозанд, то ба мӯъминон зиён расонанд ва миёнашон куфру ҷудои андозанд ва то барои касоне, ки мехоҳанд бо Худову паёмбараш ҷанг кунанд, камингоҳе бошад, он гоҳ савганд мехӯранд, ки моро қасде ҷуз некӯкорӣ набуда аст, дурӯғ мегӯянд».

108لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا ۚ لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ ۚ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا ۚ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ

Ҳаргиз дар он масҷид намоз магузор. Масҷиде, ки аз рӯзи нахуст бар парҳезгорӣ бунёд шуда, шоистатар аст, ки дар он ҷо намоз кунӣ. Дар он ҷо мардоне ҳастанд, ки дӯст доранд покиза бошанд, зеро Худо покизагонро дӯст дорад.

109أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

110لَا يَزَالُ بُنْيَانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

Он бино, ки баровардаанд, ҳамеша мояи ташвиш дар дилашон хоҳад буд, то он ҳангом, ки дилашон пора-пора гардад. Ва Худо донову ҳаким аст!

111۞ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Худо аз мӯъминон ҷонҳову молҳояшонро харид, то биҳишт аз онон бошад. Дар роҳи Худо ҷанг мекунанд, чӣ бикушанд ё кушта шаванд, ваъдае, ки Худо дар Тавроту Инҷил ва Қуръон дода аст, ба ҳақ бар ӯҳдаи Ӯст. Ва чӣ касе беҳтар аз Худо ба аҳди худ вафо хоҳад кард? Ба ин хариду фурӯхт, ки кардаед, шод бошед, ки комёбии бузургест!

← Оят 108 📖 Ат-Тауба Оят 110 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

109Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 109

Сураи Ат-Тауба Оят 109 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё касе, ки бинои масҷидро бар тарс аз Худо ва…

Сураи Оят 109/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 107–111. Ба Тоҷикӣ: Русский.