Suurah At-Tawbah — Aayad 110

Macnaha ereyada:

• Rībta: Shaki iyo munaafaqnimo.
• Illa an taqattaʿ qulūbuhum: Ilaa ay jeexjeexanto quluubtoodu (geeri ama toobad).

Tafsirka:

Bunyadka ay dhiseen munaafiqiinta (masjidka dhibka), ma joogsan doono inuu ku noqdo shaki iyo munaafaqnimo ku dhex jira quluubtooda, isagoo ku sii waaraya ilaa ay quluubtoodu jeexjeexanto – taas oo ah geeri, dil, ama toobad keeni karta inay ka nadiifiyaan shakiga. Waxayse u malaynayeen inay ku samaynayeen khayr, laakiin markii la dumiyay masjidkaas, waxay ku sii adkeeyeen munaafaqnimadooda. Eebana waa og yahay waxa quluubtooda ku qarsoon, wuuna ku xeeldheer yahay maamulka iyo xukunkooda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Eebbe waa ogyahay waxa la qariyo iyo waxa la muujiyo, waxaana ka maarmaahan in qofku ka digtoonaado niyadda xun.
2. Munaafaqnimadu waxay ku xidhan tahay quluubta, mana nadiifeyso ilaa qofku toobad keeno oo uu Eebbe u noqdo.
3. Dhisidda masaajidda ama xarumaha diinta waa inay u noqotaa niyad suubban oo khayr ah, ma aha inay noqoto dhib iyo kala qaybin – taas oo keeni karta ciqaab Eebbe.
4. Toobaddu waxay nadiifisaa quluubta oo waxay u furtaa albaabka naxariista, inkastoo shakigu ku sii waarayo ilaa la gaaro toobad run ah.