Surah At-Taubah — Talata 113

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Yastaghfirū: humingi ng kapatawaran (sa Allah) para sa kanila.
• Ulī qurbā: mga kamag-anak o malalapit na kaanak.
• Aṣḥāb al-jaḥīm: mga maninirahan sa Impiyerno (apoy ng Allah).

Interpretasyon ng Talata:

Hindi nararapat para sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) at sa mga sumasampalataya na humingi ng kapatawaran sa Allah para sa mga mapagsamba sa diyus-diyusan (mga Mushrik), kahit pa sila ay kanilang mga kamag-anak o malalapit na kaanak, matapos na maging malinaw sa kanila na ang mga taong ito ay namatay sa kawalan ng pananampalataya at pagsamba sa mga diyus-diyusan, at sila ay tiyak na mapapabilang sa mga maninirahan sa Impiyerno. Ang paghingi ng kapatawaran para sa kanila ay walang silbi sapagkat ang Allah ay hindi nagpapatawad sa sinumang namatay sa pagsamba sa iba maliban sa Kanya. Ito ay dahil ang pagsamba sa diyus-diyusan ay ang tanging kasalanan na hindi pinatatawad ng Allah, at sinumang namatay dito ay ipagkakait sa kanya ang Paraiso.

Mga Aral at Bunga:

1. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagsunod sa kautusan ng Allah kahit na ito ay sumasalungat sa ating damdamin ng pagkakamag-anak o pagkakaibigan. Ang pagmamahal sa Allah at sa Kanyang Propeta ay dapat na higit sa lahat ng ugnayan sa mundo.
2. Ipinapakita nito na ang tunay na kapakinabangan ng isang tao ay nasa kanyang pananampalataya at mabubuting gawa, hindi sa kanyang mga kaanak o katayuan sa lipunan. Ang isang tao ay hindi makakapagligtas sa kanyang kamag-anak mula sa kaparusahan ng Allah kung ang mga ito ay namatay sa kawalan ng pananampalataya.
3. Ang talatang ito ay nagbibigay-diin sa katarungan ng Allah: ang mga namatay sa pagsamba sa iba maliban sa Kanya ay hindi patatawarin, at ito ay isang babala sa lahat na huwag magpadala sa mga pagnanasa o impluwensya ng lipunan na humahantong sa kawalan ng pananampalataya.
4. Nagpapakita ito ng awa ng Allah sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng paglilinaw sa kanila ng mga bagay na dapat nilang gawin at iwasan, upang hindi sila mag-aksaya ng kanilang oras at pagsisikap sa mga bagay na walang pakinabang sa kanila sa kabilang buhay.
5. Ang talatang ito ay nagbibigay-aliw sa mga mananampalataya na huwag malungkot sa pagkawala ng mga mahal sa buhay na namatay sa kawalan ng pananampalataya, sapagkat ang kanilang kapalaran ay nakasulat na at ang pagdadalamhati ay hindi makakapagpabago nito. Sa halip, dapat nilang ituon ang kanilang pansin sa pagpapalaganap ng kabutihan at pagtawag sa mga tao patungo sa landas ng Allah.