Surah At-Tawbah — Aya 113

Ma’anar Kalmomi:

• Mā kāna: Ba ya kamata ba, ko kuma ba shi yiwuwa ba.
• Yastaghfirū: Su nemi gafara daga Allah.
• Ūlī qurbā: Masu dangantaka ta kusa, kamar uba, ɗan’uwa, ko kawu.
• Aṣḥābul-jaḥīm: Mutanen wuta, waɗanda suka tabbatar wa kansu shigar wuta.

Tafsirin Aya:

Wannan aya mai girma tana nuna cewa ba ya kamata ba ga Annabi Muhammad (S.A.W.) da kuma muminai masu bi da shi, su riƙa neman gafara ga mushirikai (waɗanda suka yi shirka da Allah) duk da cewa sun kasance masu dangantaka ta kusa da su, kamar uba ko ɗan’uwa. Wannan haramci ne bayan ya bayyana musu cewa waɗannan mutanen sun mutu a kan shirka da Allah, kuma sun tabbatar wa kansu cewa su ne mutanen wuta (jahannama). Domin duk wanda ya mutu a kan shirka, to Allah ba ya gafarta masa, kuma ya haramta masa aljanna.

A zamanin Annabi (S.A.W.), akwai wasu muminai da suke neman gafara ga iyayensu da suka mutu a kan shirka, kamar yadda Annabi Ibrahim (A.S.) ya yi wa mahaifinsa. Amma Allah ya bayyana cewa wannan aiki ba ya da amfani bayan mutum ya mutu a kan kafirci, domin gafara ba ta taba zuwa ga wanda ya mutu a kan shirka ba. Aya ta zo don ta hana wannan aiki, kuma ta nuna cewa ba ya dacewa ga Annabi da muminai su ci gaba da neman gafara ga mushirikai, ko da sun kasance mafi kusancin dangantaka.

Wannan hukunci ya zo ne bayan mutuwar mutanen, domin a lokacin rayuwarsu, ana iya neman gafara a gare su da fatan su tuba, amma bayan sun mutu a kan shirka, to babu wani bege a gare su. Aya ta kuma nuna cewa Allah ba ya gafarta wa wanda ya yi shirka da shi, kamar yadda ya zo a wasu ayoyin Kur’ani.

Fa’idojin Aya:

1. Nuna tsananin girmama tauhidi (bangaskiya ga kadaita Allah) da kuma nisantar shirka, domin shirka ita ce babban laifin da Allah ba ya gafartawa.
2. Koyar da muminai cewa dangantaka ta jini ba ta wadatar ba idan mutum ya mutu a kan kafirci; abin da ke da amfani shi ne imani da aikin nagari.
3. Ƙarfafa muminai su yi taka tsantsan game da addinin iyalansu, su yi ƙoƙari su shiryar da su zuwa ga imani kafin mutuwa, domin bayan mutuwa babu wani amfani daga neman gafara.
4. Nuna cewa Annabi (S.A.W.) da muminai suna da matuƙar tausayi da son alheri ga mutane, amma suna biyayya ga umurnin Allah ko da yake yana da wuya a zuciya, kamar barin neman gafara ga danginsu.
5. Tabbatar da cewa hukuncin Allah gaskiya ne, kuma wanda ya mutu a kan shirka to jahannama ce makomarsa, ba tare da wani shakka ba.