Tövbə surəsi — Ayə 113

Ayətin mənası:

"Peyğəmbərə və iman gətirənlərə, müşriklər üçün bağışlanma diləmək yaraşmaz, hətta onlar yaxın qohumları olsalar belə - onların cəhənnəm əhli olduqları özlərinə bəlli olduqdan sonra."

Kəlmələrin izahı:

• Müşriklər – Allaha şərik qoşanlar, Ona ibadətdə başqalarını da ortaq edənlər.
• Ulu qürba – Yaxın qohumlar, əqrəba.
• Əshabül-cəhimm – Cəhənnəm əhli, oddad olanlar.
• İstiğfar – Allahdan günahların bağışlanmasını istəmək.

Təfsir:

Bu ayə, Peyğəmbərə (sallallahu aleyhi və səlləm) və möminlərə, vəfat etdikdən sonra müşrik olaraq ölənlər üçün bağışlanma diləməyin qadağan edildiyini bildirir. Həmin şəxslər, hətta ən yaxın qohumlar - ata, ana, qardaş və ya əmi olsalar belə, bu istisna deyil. Çünki onların küfr üzərində öldükləri və cəhənnəm əhli olduqları artıq aydın olmuşdur. Allah-taala, Özünə şərik qoşanları bağışlamayacağını və onlar üçün heç bir şəfaətin fayda verməyəcəyini bildirmişdir. Bu, həm də möminlərə bir dərsdir ki, qohumluq bağları heç vaxt Allahın əmrinə qarşı gəlməyə əsas ola bilməz. İman və əqidə, bütün münasibətlərdən üstündür. Mömin, Allahın qəzəbinə səbəb olan bir işdə, hətta ən yaxın adamı üçün belə israr etməməli, ancaq Allahın razılığını axtarmalıdır. Bu ayə, həm də möminlərə xatırladır ki, dua və istiğfar yalnız Allahın razı olduğu kəslər üçün edilməlidir. Çünki hidayət və bağışlanma, yalnız Allahın iradəsi ilə olur və O, Öz mərhəmətini yalnız iman gətirənlərə nəsib edir. Bu, bizə öyrədir ki, qohumlarımızı və yaxınlarımızı doğru yola çağırmaq, onlara yaxşılıq etmək və onların hidayəti üçün dua etmək gözəl bir işdir, lakin onlar küfr üzərində öldükdən sonra onlar üçün bağışlanma diləmək faydasızdır və Allahın qəti hökmünə ziddir. Gəlin, hər bir mömin olaraq, Allahın əmrlərinə tam itaət edək və yaxınlarımızı da bu haqq yola dəvət edək ki, onlar da dünyada və axirətdə xilas olsunlar.