Сураи Ат-Тауба Оят 121 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳеҷ моле — чӣ андаку чӣ бисёр

Ат-Тауба · 121/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۝١٢١

🔤 Transliteration

Wa laa yunfiqoona nafa qatan sagheeratanw wa laa kabeeratanw wa laa yaqta`oona waadiyan illaa kutiba lahum liyajziyahumul laahu ahsana maa kaanoo ya`maloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва ҳеҷ моле — чӣ андаку чӣ бисёр — харҷ накунанд ва аз ҳеҷ водие нагзаранд, магар он ки ба ҳисобашон навишта шавад, то Худо подошашон диҳад, чун подоши некӯтарин коре, ки мекардаанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«نَفَقَةً»: хароҷот, мол ё моли сарфшуда дар роҳи Худо.
«صَغِيرَةً»: хурд, камқимат.
«كَبِيرَةً»: бузург, бисёр.
«يَقْطَعُونَ وَادِيًا»: аз водие мегузаранд, яъне роҳи дурро тай мекунанд.
«كُتِبَ لَهُمْ»: барояшон навишта шуд, сабт гардид.
«لِيَجْزِيَهُمُ»: то подош диҳад ба онҳо.
«أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ»: беҳтарини он чи мекарданд.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол хабар медиҳад, ки ҳар як хароҷоте, ки муъминон дар роҳи Ӯ мекунанд — хоҳ кам бошад, хоҳ бисёр — ва ҳар қадаме, ки дар роҳи ҷиҳод бармедоранд ва аз водиҳо мегузаранд, ҳамааш барояшон сабт мегардад. Ҳеҷ амали хурде ҳам беподош намемонад ва ҳеҷ заҳмати бузурге ҳам бесавоб нест. Ин сабт барои он аст, ки Худо ба онҳо мукофоти беҳтаринро ато кунад, яъне подоши онҳоро бар асоси беҳтарин амалҳояшон диҳад. Ин раҳмат ва лутфи Худост, ки амалҳои хурду бузурги бандагони солеҳро зоеъ намекунад ва ба ҳар як кӯшиш подоши арзанда медиҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба муъмин рӯҳия медиҳад, ки ҳеҷ амали нек хурд нест; ҳатто садақаи кам ва қадами хурд дар роҳи Худо сабт мешавад.
Худо бандагони худро дӯст медорад ва амалҳои онҳоро зоеъ намекунад, балки бо беҳтарин подош ҷазо медиҳад.
Ин оят одамро ба саховат ва ҷиҳод ташвиқ мекунад, зеро медонад, ки ҳар хароҷ ва ҳар заҳмат сабт мегардад.
Ин оят умед мебахшад, ки ҳатто амалҳои хурди нек метавонанд сабаби подоши бузург дар охират шаванд.
Ин оят нишон медиҳад, ки дар роҳи Худо ҳеҷ кӯшише беарзиш нест ва ҳар як қадам ба сӯи некӣ ба ҳисоб гирифта мешавад.

📜 Оят 119-123 — Сураи Ат-Тауба

119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, аз Худо битарсед ва бо ростгӯён бошед!

120مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ

Аҳли Мадина ва арабҳои бодиянишини атрофи онро нарасад, ки аз ҳамроҳӣ бо паёмбари Худо кафокашӣ намоянд ва набояд, ки аз Ӯ ба худ (яъне аз Ӯ гузашта ба ҳифзи ҷони худ бошанд) пардозанд. Зеро дар роҳи Худо ҳеҷ ташнагӣ ба онҳо чира нашавад ё ба ранҷ наафтанд, ё ба гуруснагӣ дучор нагарданд ё қадаме, ки кофиронро хашмгин созад, барнадоранд, ё ба душман дастбурде назананд, магар он ки амали солеҳе барояшон навишта шавад, ки Худо подоши некӯкоронро нобуд намесозад!

121وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

122۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ

Ва натавонанд мӯъминон, ки ҳамагӣ ба сафар раванд. Чаро аз ҳар гурӯҳе дастае ба сафар нараванд, то дониши дини хешро биёмузанд ва чун бозгаштанд, мардуми худро хушдор диҳанд, бошад, ки аз зишткорӣ ҳазар кунанд?

123يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, бо кофироне, ки наздики шумоянд, ҷанг кунед, то дар шумо шиддату дуруштӣ ёбанд ва бидонед, ки Худо бо парҳезгорон аст!

← Оят 120 📖 Ат-Тауба Оят 122 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

121Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 121

Сураи Ат-Тауба Оят 121 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ҳеҷ моле — чӣ андаку чӣ бисёр — харҷ…

Сураи Оят 121/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 119–123. Ба Тоҷикӣ: Русский.