Surja Et-Teube — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• خَالِدِينَ: të përjetshëm, që qëndrojnë përgjithmonë.
• أَبَدًا: përjetë, pa fund, pa ndërprerje.
• أَجْرٌ عَظِيمٌ: shpërblim i madh e i lavdishëm.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti vazhdon përshkrimin e gjendjes së besimtarëve në Xhennet, duke thënë se ata do të qëndrojnë atje përgjithmonë, pa fund e pa mbarim, duke u kënaqur me begatitë e tij. Kjo është shpërblimi i veprave të tyre të mira dhe bindjes ndaj Zotit në jetën e dynjasë. Më pas, Zoti i Lartësuar thekson se tek Ai gjendet shpërblimi i madh, i cili i pret ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, duke iu bindur urdhërave të Tij dhe duke iu larguar ndalesave të Tij, me sinqeritet të plotë në besim dhe vepër. Përmendja e "përjetësisë" në ajet vjen si theksim i qëndrimit të përhershëm, sepse ndonjëherë fjala "qëndrim" mund të kuptohet edhe si periudhë e gjatë, por jo e pafundme, prandaj Zoti e sqaroi me fjalën "përjetë" për të larguar çdo dyshim.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na nxit që të punojmë për jetën e përjetshme, sepse ajo është më e mirë dhe më e qëndrueshme se jeta e kësaj bote që është e shkurtër dhe e kufizuar.
2. Na mëson se shpërblimi i Zotit nuk është i vogël, por është i madh dhe i pakufishëm, gjë që e bën besimtarin të përpiqet me të gjitha mundësitë për ta fituar atë.
3. Thekson se Xhenneti është i përjetshëm dhe se lumturia atje nuk ka fund, gjë që i jep besimtarit shpresë dhe durim në sprovat e dynjasë.
4. Na kujton se suksesi i vërtetë është te bindja ndaj Zotit dhe largimi nga mëkatet, sepse kjo është rruga që të çon te shpërblimi i madh.