Suurah At-Tawbah — Aayad 22

Macnada Erayada:

• خَالِدِينَ: kuwa ku waari, aan dhimanayn.
• أَبَدًا: waqti aan dhammaad lahayn, ilaa weligeed.
• أَجْرٌ عَظِيمٌ: abaalmarin weyn oo aan la qiyaasi karin.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku xusaysaa in mu’miniinta Camalka fiican falay ay ku waari doonaan Jannada, iyagoo ku raaxaysan dhexdeeda waqti aan dhammaad lahayn, mana bixi doonaan waligood. Tan waxay tahay abaalmarintii ay mudan yihiin marka loo eego camalka suubban ee ay faleen adduunkii, sida tukashada, sakada, iyo dhammaan wixii Eebe faray iyo ka fogaanshaha wixii uu reebay. Kadibna Eebe wuxuu xusay in abaalmarinta uu haysto ay tahay mid aad u weyn, oo ka weyn wax kasta oo ay qiyaasi karaan, waxayna ku siin doonaa kuwa Ilaahay u kaliyeeya cibaadada, ee u hoggaansama amarkiisa oo ka fogaada waxa uu ka reebay. Sidaa darteed, Jannada iyo naxariista Eebe ma aha wax lagu qiyaaso camalka dadka, laakiin waa fadliga Eebe iyo dheeraantiisa, wuxuuna ugu deeqayaa kuwa uu doono oo ka mid ah addoomadiisa suubban.

Faa'iidooyin laga qaato Aayadda:

1. Jannadu waa deegaan aan dhammaad lahayn, mana jiraan dhimasho ama daal dhexdeeda, taasoo ku bishaaraynaysa mu’miinta nolol farxad leh oo weligeed ah.
2. Abaalmarinta Eebe way weyn tahay oo ka badan waxa qofku qiyaasi karo, marka waa in aanan ku kalsoonaan camalkayaga, laakiin waxaan rajaynaynaa fadliga Eebe.
3. Aayaddu waxay ku boorrinaysaa mu’miinta inay ku dadaalaan camal suubban oo ay ku ilaaliyaan Ikhlaaska, sababtoo ah abaalmarinta weyn waxay u timid kuwa Eebe u kaliyeeya cibaadada oo ka fogaada waxa uu reebay.
4. Waxay ku bishaaraynaysaa mu’miinta inay ku waari doonaan Jannada, taasoo iyadana ku xoojinaysa niyadda iyo dulqaadka ay u haystaan cibaadada Eebe adduunka.