Surja Et-Teube — Ajet 27

Kuptimet e fjalëve:

• "Then" (ثُمَّ): Pas kësaj, pra pas ndëshkimit dhe humbjes në luftë.
• "Ai kthehet me mëshirë" (يَتُوبُ اللَّهُ): Allahu e pranon pendimin dhe ia fal robrit të Tij.
• "Për kë të dojë" (عَلَىٰ مَن يَشَاءُ): Sipas urtësisë dhe dëshirës së Tij, për ata që sinqerisht pendohen.
• "Falës dhe Mëshirëplotë" (غَفُورٌ رَّحِيمٌ): Ai që i fal shumë mëkatet dhe është i mëshirshëm me robërit e Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Pas asaj që ndodhi në betejën e Hunajnit, kur disa nga idhujtarët u thyen dhe u ndëshkuan, Allahu i Lartësuar tregon se dera e pendimit nuk është e mbyllur. Ai i pranon pendimet e atyre që kthehen nga mosbesimi i tyre dhe hyjnë në Islam, duke ia falur mëkatet e kaluara. Kjo është një mëshirë e madhe nga Allahu, sepse Ai nuk dëshiron shkatërrimin e robërve të Tij, por udhëzimin e tyre drejt rrugës së drejtë. Ai ia pranon pendimin atij që sinqerisht pendohet, pavarësisht nga gabimet e mëdha që ka bërë më parë. Allahu është Falës i madh, i cili i mbulon mëkatet e robërve të Tij dhe është i Mëshirshëm me ta, duke i pranuar ata në mëshirën e Tij pas pendimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dera e pendimit është e hapur për çdo njeri, edhe për ata që kanë bërë gabime të mëdha, derisa të vijë momenti i vdekjes.
2. Mëshira e Allahut i ka kapluar të gjitha gjërat; Ai nuk e lë robin e Tij në humbje kur ai kthehet tek Ai me sinqeritet.
3. Ky ajet na mëson se Islami është feja e mëshirës dhe e pranimit, jo feja e dënimit dhe e hakmarrjes.
4. Nxit njeriun që të mos dëshpërohet nga mëshira e Allahut, sado të mëdha të jenë mëkatet, sepse Allahu është Falës dhe Mëshirëplotë.
5. Tregon se udhëzimi është në dorën e Allahut; Ai ia jep atij që e meriton, dhe kjo na bën të përulim para Tij dhe të kërkojmë udhëzimin e Tij.