சூரா அத்-தௌபா — வசனம் 27

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ: பிறகு அல்லாஹ் தவ்பாவை (மன்னிப்பை) ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
• مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ: அந்த (தண்டனைக்குப்) பிறகு.
• عَلَىٰ مَن يَشَاءُ: அவன் நாடியவர்கள் மீது.
• غَفُورٌ رَّحِيمٌ: மிக மன்னிப்பவன், மிக்க கருணையாளன்.

விளக்கம்:

இந்த புனித வசனம், இறைவனின் மகத்தான கருணையையும், மன்னிப்பின் அகன்ற வாசலையும் வெளிப்படுத்துகிறது. போர் மற்றும் தண்டனை போன்ற நிலைகளுக்குப் பிறகும், அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களின் தவ்பாவை (மன்னிப்புக் கோரலை) ஏற்றுக்கொள்கிறான். அதாவது, ஒருவன் இணைவைப்பு, நிராகரிப்பு போன்ற தவறான பாதையில் இருந்து திரும்பி, உண்மையான மனதுடன் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், அல்லாஹ் அவனுடைய பாவங்களை மன்னித்து, அவனை தன் கருணையின் கீழ் சேர்த்துக்கொள்கிறான்.

இந்த வசனம், நிராகரிப்பாளர்கள் மீது நடத்தப்பட்ட போருக்குப் பிறகு, அவர்களில் சிலர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டதைக் குறிக்கிறது. அல்லாஹ் அவர்களுடைய முந்தைய தவறுகளை மன்னித்து, அவர்களை முஸ்லிம்களாக ஏற்றுக்கொண்டான். இது இறைவனின் மன்னிப்பு எல்லையற்றது என்பதற்கான சான்றாகும். ஒருவன் எவ்வளவு பெரிய பாவம் செய்திருந்தாலும், உண்மையான மனதுடன் மன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவனை மன்னிக்கிறான்.

இந்த வசனத்திலிருந்து பெறும் பாடங்கள்:

1. இறைவனின் மன்னிப்பு மகத்தானது: ஒருவன் எவ்வளவு பெரிய தவறு செய்திருந்தாலும், உண்மையான மனதுடன் தவ்பா செய்தால், அல்லாஹ் மன்னிக்கிறான். இது நம்பிக்கையின் கதவை என்றும் திறந்தே வைக்கிறது.
2. நம்பிக்கையின் ஒளி: இந்த வசனம், விரக்தியில் ஆழ்ந்தவர்களுக்கும், தவறான பாதையில் சென்றவர்களுக்கும் நம்பிக்கையை அளிக்கிறது. அல்லாஹ்வின் கருணை எப்போதும் அவர்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது.
3. மன்னிப்பின் அழகு: மனிதர்கள் பழிவாங்கும் குணம் கொண்டவர்கள், ஆனால் அல்லாஹ் மன்னிக்கும் குணம் கொண்டவன். இது முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு சிறந்த பாடம் - மன்னிப்பதன் மகத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.
4. இஸ்லாத்தின் உன்னதம்: இஸ்லாம் ஒரு மனிதனின் கடந்த காலத்தைப் பார்க்காமல், அவனுடைய தற்போதைய நிலையையும், எதிர்கால நோக்கத்தையும் மதிக்கிறது. இது இஸ்லாத்தின் உன்னதமான போதனையாகும்.
5. தவ்பாவின் சிறப்பு: தவ்பா செய்வது ஒரு பெரிய பாக்கியம். அது மனிதனை தூய்மைப்படுத்தி, இறைவனின் அன்புக்குரியவனாக மாற்றுகிறது.