ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 27

የቃላት ፍቺዎች፡-

• «ثُمَّ يَتُوبُ اللهُ» — ከዚያም አላህ ጸጸትን ይቀበላል።
• «مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ» — ከዚያ ክስተት በኋላ (ከድልና ከጦርነት በኋላ)።
• «عَلَىٰ مَن يَشَاءُ» — በሚሻው ሰው ላይ (የሚሻውን ሰው)።
• «غَفُورٌ رَّحِيمٌ» — በጣም መሓሪ፣ በጣም አዛኝ ነው።

የአንቀጹ ማብራሪያ፡-

ይህች አንቀጽ የሚያመለክተው ከከሓዲዎች ጋር ከተደረገው ጦርነትና ከድል በኋላ ያለውን ሁኔታ ነው። አላህ ከዚያ ከባድ ክስተት በኋላ ከእነዚያ ከክህደታቸው ለመመለስና ወደ እስልምና ለመግባት ለሚፈልጉ ሰዎች የጸጸትን በር ይከፍታል። አላህ ከባሮቹ ከሚሻው ሰው ጸጸትን ይቀበላል፤ ኃጢአቱንም ይምራል። ይህ ማለት አንድ ሰው በክህደት ላይ ቢቆይም፣ በጦርነት ቢሸነፍም፣ እስካሁን ሳለ ከልቡ ተመልሶ ወደ አላህ ቢመጣ፣ አላህ ጸጸቱን ይቀበለዋል ማለት ነው። አላህ በጣም መሓሪና አዛኝ ስለሆነ፣ የባሮቹን ጸጸት በከፍተኛ ቸርነት ይቀበላል፤ ከክህደትና ከኃጢአት በኋላም ቢሆን ይቅርታ ያደርጋል።

ከአንቀጹ የተማርናቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ እዝነት ሰፊ ነው፤ የጸጸት በር ለሁሉም ሰው ክፍት ነው፤ ሰውየው ምንም ያህል ኃጢአት ቢሠራም።
2. ተስፋ መቁረጥ የተከለከለ ነው፤ ምክንያቱም አላህ የሚሻውን ሰው ጸጸት ይቀበላል፤ ይህም ለኃጢአተኞች ታላቅ ማበረታቻ ነው።
3. እስልምና የእዝነትና የይቅርታ ሃይማኖት መሆኑን ያሳያል፤ ጠላት ከክፋቱ ተመልሶ ቢመጣ እንኳን አላህ ይቀበለዋል።
4. የአላህ ስህተት መቅጣት ፍትሕ ነው፤ ጸጸትን መቀበል ግን ቸርነትና ልግስና ነው፤ ይህም የአላህን ፍጹም ባሕርይ ያሳያል።