توبہ · 40/129
ترجمو لکڻ — سوره توبہ
إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ۝٤٠
Illaa tansuroohu faqad nasarahul laahu iz akhrajahul lazeena kafaroo saaniyasnaini iz humaa filghaari iz yaqoolu lisaahibihee la tahzan innnal laaha ma`anaa fa anzalallaahu sakeenatahoo `alaihi wa aiyadahoo bijunoodil lam tarawhaa wa ja`ala kalimatal lazeena kafarus suflaa; wa Kalimatul laahi hiyal `ulyaa; wallaahu `Azeezun Hakeem
📖 سنڌيءَ ۾
جيڪڏھن پيغمبر کي مدد نه ڏيندؤ ته بيشڪ کيس الله مدد ڏني آھي جنھن مھل ڪافرن (مڪي مان) کيس ڪڍي ڇڏيو ٻن مان ھڪڙو پاڻ ھو جڏھن اُھي غار ۾ ھوا تڏھن پنھنجي سنگتيءَ کي چيائين ته اُلڪو نه ڪر تحقيق الله اسان سان (گڏ) آھي، پوءِ الله مٿس پنھنجو آرام لاٿو ۽ کيس اھڙي لشڪر سان مدد ڪيائين جو اُن کي اوھان نه ڏٺو ۽ ڪافرن جي ڳالھ کي ھيٺ ڪيائين، الله جي ڳالھ (ھميشه) مٿاھين آھي، ۽ الله غالب حڪمت وارو آھي.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلماتن جي معنيٰ:

  • تَنصُرُوهُ: اوھين سندس مدد ڪريو.
  • ثَانِيَ اثْنَيْنِ: ٻن مان ٻيو، يعني ٻن جو ٻيو فرد.
  • الْغَارِ: غار، جبل ثور ۾ هڪ سوراخ.
  • سَكِينَتَهُ: سندس طرفان سڪون ۽ طمأنينت.
  • أَيَّدَهُ: سندس مدد ۽ تقويت ڪئي.
  • جُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا: اھڙا لشڪر جيڪي اوھان کي نظر نه آيا، يعني ملائڪ.
  • كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا: ڪافرن جي ڳالهه ۽ سندن دعوت، يعني ڪفر جي دعوت.
  • السُّفْلَىٰ: هيٺاهين، مغلوب ۽ ذليل.
  • كَلِمَةُ اللَّهِ: الله جي ڳالهه، يعني اسلام جي دعوت.
  • الْعُلْيَا: مٿاهين، بلند ۽ غالب.
  • عَزِيزٌ: غالب، زبردست، جنهن کي ڪو به مغلوب نه ٿو ڪري سگهي.
  • حَكِيمٌ: حڪمت وارو، سڀ ڪم حڪمت سان ڪندڙ.

2) آيت جي تفسير:

اي مؤمنو! جيڪڏهن اوھين رسول الله ﷺ جي مدد نه ڪندؤ ۽ سندس سڏ تي جهاد لاءِ نه نڪرندؤ، ته الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي مدد بغير اوھان جي به ڪندو، جيئن اڳي ڪئي هئي. ياد ڪريو اهو وقت جڏهن ڪافرن کيس مڪي کان ٻاهر ڪڍيو، ان وقت هو ٻن مان ٻيو هو، يعني کيسڻ سان گڏ رڳو حضرت ابوبڪر صديق رضي الله عنه هو. ٻئي غار ثور ۾ لڪل هئا، جتي مشرڪ کين ڳولي رهيا هئا. ان وقت نبي ڪريم ﷺ پنهنجي ساٿي حضرت ابوبڪر رضي الله عنه کي چيو ته ”غم نه ڪر، بيشڪ الله اسان سان گڏ آهي“، يعني سندس مدد ۽ نصرت اسان سان آهي. پوءِ الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي دل تي سڪون ۽ طمأنينت نازل فرمائي ۽ کيس اهڙن لشڪرن سان مدد ڏني جيڪي اوھان کي نظر نه آيا، يعني ملائڪن سان. انهن ملائڪن ڪافرن کي غار ڏانهن ڌيان نه ڏيڻ ڏنو ۽ سندن دلين ۾ رعب ويهاريو. الله تعاليٰ ڪافرن جي ڳالهه کي هيٺاهين ۽ مغلوب بڻايو ۽ پنهنجي ڳالهه، يعني اسلام جي دعوت کي مٿاهين ۽ غالب رکيو. ۽ الله تعاليٰ غالب آهي، سندس ذات، سندس قهر ۽ سندس بادشاهي ۾ ڪو به کيس مغلوب نه ٿو ڪري سگهي، ۽ هو حڪمت وارو آهي، پنهنجي تدبير، پنهنجي تقدير ۽ پنهنجي شريعت ۾.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

  • الله تعاليٰ پنهنجي نبي ﷺ جي مدد جو ذميوار پاڻ آهي، انسانن جي مدد نه ڪرڻ سان به هو پنهنجي دين کي غالب ڪندو رهندو.
  • حضرت ابوبڪر صديق رضي الله عنه جي عظيم فضيلت ۽ منقبت ثابت ٿئي ٿي، جو انهن کي قرآن مجيد ۾ ”ثاني اثنين“ ۽ ”صاحب“ جو لقب مليل آهي.
  • مشڪل ۽ خطرناڪ وقتن ۾ به مؤمن کي الله تي ڀروسو رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته الله پنهنجي نبي ۽ مؤمنن سان گڏ آهي.
  • الله تعاليٰ پنهنجي مدد لاءِ اهڙا ذريعا استعمال ڪري ٿو جيڪي انسانن جي نظرن کان لڪل آهن، جهڙوڪ ملائڪ.
  • حق ۽ باطل جي جنگ ۾ هميشه حق کي فتح ۽ غلبه حاصل ٿيندو آهي، ڪفر جي ڳالهه هيٺاهين ۽ اسلام جي ڳالهه مٿاهين رهندي آهي.
  • الله تعاليٰ جي صفت ”عزيز“ ۽ ”حكيم“ تي غور ڪرڻ سان مؤمن جي دل ۾ الله جي قدرت ۽ حڪمت تي يقين وڌي ٿو.
  • هي آيت مؤمنن کي همت ۽ حوصلو ڏئي ٿي ته اهي الله جي دين جي مدد لاءِ اڳتي وڌن، ڇاڪاڻ ته مدد جو اصل ڪرڻ وارو الله آهي.


📜 آيت 38-42 — سوره توبہ

38يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ ۚ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ ۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ
اي ايمان وارؤ اوھان کي ڇا (ٿيو) آھي جو جڏھن اوھان کي چئبو آھي ته الله جي واٽ ۾ (جھاد لاءِ) نڪرو ته زمين ڏانھن ڳرا ٿي ڪرندا آھيو، آخرت جي بدران دنيا جي حياتي سان راضي ٿيا آھيو، دنيا جي حياتي جو سامان آخرت (جي مقابلي) ۾ ٿورڙي کانسواءِ نه آھي.
39إِلَّا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئًا ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
جيڪڏھن نه نڪرندؤ ته اوھان کي ڏکوئيندڙ عذاب جي سزا ڏيندو، ۽ اوھان کانسواءِ ٻي قوم مٽائي آڻيندو ۽ اوھين کيس ڪُجھ ضرر نه رسائيندؤ، ۽ الله سڀڪنھن شيء تي وس وارو آھي.
40إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ۖ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
جيڪڏھن پيغمبر کي مدد نه ڏيندؤ ته بيشڪ کيس الله مدد ڏني آھي جنھن مھل ڪافرن (مڪي مان) کيس ڪڍي ڇڏيو ٻن مان ھڪڙو پاڻ ھو جڏھن اُھي غار ۾ ھوا تڏھن پنھنجي سنگتيءَ کي چيائين ته اُلڪو نه ڪر تحقيق الله اسان سان (گڏ) آھي، پوءِ الله مٿس پنھنجو آرام لاٿو ۽ کيس اھڙي لشڪر سان مدد ڪيائين جو اُن کي اوھان نه ڏٺو ۽ ڪافرن جي ڳالھ کي ھيٺ ڪيائين، الله جي ڳالھ (ھميشه) مٿاھين آھي، ۽ الله غالب حڪمت وارو آھي.
41انفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
(ھر حال جنگ جي) ٿوري سامان ۽ گھڻي سامان سوڌا (جھاد لاءِ) نڪرو ۽ پنھنجن مالن ۽ پنھنجين جِندن سان الله جي واٽ ۾ جھاد ڪريو، اھو اوھان لاءِ ڀلو آھي جيڪڏھن ڄاڻندا آھيو.
42لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوكَ وَلَٰكِن بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ ۚ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنفُسَهُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
جيڪڏھن سامان سولو ۽ سفر ھلڪو ھجي ھا ته ضرور تنھنجي پٺيان لڳن ھا پر مٿن پنڌ پري ٿيو، ۽ الله جو قسم سگھوئي کڻندا (چوندا ته) جيڪڏھن اسين توفيق ساريون ھا ته اوھان سان گڏ نڪرون ھا، پاڻ کي (منافقيءَ سببان) ھلاڪ ڪن ٿا، ۽ الله ڄاڻي ٿو ته اُھي ڪوڙا آھن.
توبہقرآن فهرست
129آيت
MedinanRevelation
40آيت

ترجمو — توبہ 40

سوره توبہ آيت 40 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جيڪڏھن پيغمبر کي مدد نه ڏيندؤ ته بيشڪ کيس الله…

سوره آيت 40/129 — سوره توبہ التوبة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره توبہ ٻڌو, سوره توبہ ترجمو, سوره توبہ mp3, سوره توبہ pdf. آيت 38–42. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers