توبہ · 50/129
ترجمو لکڻ — سوره توبہ
إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ ۖ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا وَّهُمْ فَرِحُونَ ۝٥٠
in tusibka hasanatun tasu`hum; wa in tusibka museebatuny yaqooloo qad akhaznaaa amranaa min qablu wa yatawallaw wa hum farihoon
📖 سنڌيءَ ۾
(اي پيغمبر) جيڪڏھن توکي ڪو سھنج پھچندو آھي ته کين ڏکيو لڳندو آھي، ۽ جيڪڏھن ڪو توکي اھنج پھچندو آھي ته چوندا آھن ته بيشڪ پنھنجو ڪم اڳيئي سنڀالي ورتو اٿؤن ۽ اُھي سرھا ٿي ڦرندا آھن.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • تُصِبْكَ: توکي پهچي، تو تي اچي.
  • حَسَنَةٌ: ڀلائي، نيڪي، نعمت، فتح ۽ غنيمت.
  • تَسُؤْهُمْ: انهن کي بڇڙي لڳي، انهن کي ڏک ٿئي.
  • مُصِيبَةٌ: مصيبت، تڪليف، نقصان، شڪست يا سختي.
  • أَخَذْنَا أَمْرَنَا: اسان پنهنجو فيصلو ۽ تدبير وٺي ڇڏي، اسان احتياط ڪري ورتو.
  • يَتَوَلَّوا: موٽي وڃن، منهن موڙي وڃن.
  • فَرِحُونَ: خوش ٿيندڙ، شادمان.

2) آيت جي تفسير:

اي نبي! جڏهن توکي ڪا ڀلائي ۽ نعمت پهچي ٿي، جهڙوڪ فتح، غنيمت يا ڪاميابي، ته منافقن کي ان جو تمام گهڻو ڏک ٿئي ٿو ۽ اهي ان کان ناخوش ٿين ٿا. پر جڏهن توکي ڪا مصيبت ۽ تڪليف پهچي ٿي، جهڙوڪ شڪست، نقصان يا سختي، ته اهي چئن ٿا ته اسان اڳ ۾ ئي پنهنجو فيصلو ۽ تدبير وٺي ڇڏي هئي، اسان احتياط ڪري ورتو هو، تنهنڪري اسان کي ڪو نقصان نه پهتو. پوءِ اهي خوش ٿيندا ۽ شادماني سان موٽي وڃن ٿا، ڄڻ ته انهن کي ڪا به پرواه ناهي ته مسلمانن تي ڇا گذريو.

هي آيت منافقن جي اندروني بيماري ۽ سندن دوکي جي پولي کي ظاهر ڪري ٿي. اهي ظاهري طور مسلمانن سان گڏ هئا، پر سندن دلون اسلام ۽ مسلمانن خلاف نفرت ۽ حسد سان ڀريل هيون. مسلمانن جي ڪاميابي کين ڏک ڏيندي هئي ۽ سندن تڪليف کين خوشي ڏيندي هئي. اهي پنهنجي جان بچائڻ لاءِ جنگ کان پاسو ڪندا هئا ۽ پوءِ ان کي پنهنجي عقل ۽ تدبير جو نتيجو قرار ڏيندا هئا، حالانڪه اهو سندن بزدلي ۽ ايمان جي ڪمزوري هئي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • اخلاص ۽ نيت جي پاڪيزگي: هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته اسان جو ايمان ۽ عمل صرف الله لاءِ هجڻ گهرجي، نه ته رياءَ ۽ دوکي لاءِ. منافقن جو مثال اسان کي خبردار ڪري ٿو ته ظاهري عمل سان گڏ دل جي صفائي به ضروري آهي.
  • مسلمانن جي ڪاميابي ۾ خوش ٿيڻ: اسان کي مسلمانن جي ڪاميابي تي خوش ٿيڻ گهرجي ۽ انهن جي تڪليف تي ڏک ٿيڻ گهرجي. هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته منافقن جي برعڪس، اسان جي دلين ۾ مسلمانن لاءِ محبت ۽ همدردي هجڻ گهرجي.
  • الله تي ڀروسو ۽ صبر: مصيبتن ۽ تڪليفن ۾ الله تي ڀروسو رکڻ ۽ صبر ڪرڻ اسان جو فرض آهي. منافقن وانگر پنهنجي جان بچائڻ لاءِ جنگ کان پاسو ڪرڻ ۽ پوءِ فخر ڪرڻ غلط آهي.
  • قرآن جي حقانيت: هي آيت قرآن جي حقانيت ۽ ان جي علم جي وسعت کي ظاهر ڪري ٿي، ڇاڪاڻ ته اهو منافقن جي اندروني حالتن کي بيان ڪري ٿو، جيڪي ظاهري طور لڪل هيون. هي اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان قرآن کي غور سان پڙهون ۽ ان جي هدايتن تي عمل ڪريون.
  • اسلام جي ڀلائي: اسلام اسان کي سچائي، ايمان جي پاڪيزگي ۽ مسلمانن جي ڀلائي جي تعليم ڏئي ٿو. هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان منافقن جي عملن کان پاسو ڪريون ۽ سچا مسلمان بڻجون، ته جيئن اسان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿيون.


📜 آيت 48-52 — سوره توبہ

48لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّىٰ جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ
اُھي اڳ بيشڪ فساد جي فڪر ۾ ھوا ۽ تولاءِ بڇڙيون صلاحون ڪندا رھيا ايتري تائين جو مدد آئي ۽ الله جو حُڪم غالب ٿيو ۽ اُھي ناراض ھوا.
49وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ ائْذَن لِّي وَلَا تَفْتِنِّي ۚ أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ
۽ منجھائن ڪو آھي جو چوي ٿو ته مون کي موڪل ڏي ۽ مونکي فتني ۾ نه وجھ، خبردار (اُھي پاڻ) فتني ۾ پيل آھن، ۽ بيشڪ دوزخ ڪافرن کي گھيرو ڪندڙ آھي.
50إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ ۖ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا وَّهُمْ فَرِحُونَ
(اي پيغمبر) جيڪڏھن توکي ڪو سھنج پھچندو آھي ته کين ڏکيو لڳندو آھي، ۽ جيڪڏھن ڪو توکي اھنج پھچندو آھي ته چوندا آھن ته بيشڪ پنھنجو ڪم اڳيئي سنڀالي ورتو اٿؤن ۽ اُھي سرھا ٿي ڦرندا آھن.
51قُل لَّن يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
(اي پيغمبر) چؤ ته جيڪي الله اسان لاءِ لکيو آھي تنھن کانسواءِ ٻيو ڪي اسانکي ڪڏھن نه پھچندو، اُھو اسانجو سنڀاليندڙ آھي، ۽ مؤمنن کي رڳو الله تي ڀروسو ڪرڻ جڳائي.
52قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ ۖ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَن يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِّنْ عِندِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا ۖ فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ
(اي پيغمبر منافقن کي) چؤ ته اوھين اسان لاءِ ٻن چڱاين مان ھڪڙي کانسواءِ انتظار نه ڪڍندا آھيو، ۽ اسين (به) اوھان لاءِ انتظار ڪڍندا آھيون ته الله پاڻ وٽان يا اسان جي ھٿان اوھان کي سزا پھچائي، پوءِ اوھين انتظار ڪڍو اسين (به) اوھان سان گڏ منتظر آھيون.
توبہقرآن فهرست
129آيت
MedinanRevelation
50آيت

ترجمو — توبہ 50

سوره توبہ آيت 50 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : (اي پيغمبر) جيڪڏھن توکي ڪو سھنج پھچندو آھي ته کين…

سوره آيت 50/129 — سوره توبہ التوبة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره توبہ ٻڌو, سوره توبہ ترجمو, سوره توبہ mp3, سوره توبہ pdf. آيت 48–52. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers