Surah At-Tawbah — Aya 69

Ma’anonin Kalmomi:

• بِخَلَاقِهِمْ: da rabonsu na rai da duniya, wato abin da aka kaddara musu na ni’ima da sha’awa.
• وَخُضْتُمْ: kuka tsunduma kanku cikin maganar ƙarya da batanci, kamar yadda suka yi.
• حَبِطَتْ: ɓata, ba su da wani sakamako a gare su.

Fassarar Aya:

Ya ku munafukai! Halayenku na kafirci da izgili da ƙaryata Manzon Allah (SAW) kamar halayen al’ummomin da suka gabace ku ne, waɗanda suka fi ku ƙarfi da arziki da yawan dukiya da ‘ya’ya. Su waɗannan al’ummomin sun ji daɗin rabonsu na duniya, suka bi son zuciyarsu da sha’awoyi, kuma suka shagala da su daga bin gaskiya. To, ku ma kuna yin haka ne, kuna jin daɗin rabonku na duniya kamar yadda suka yi, kuma kuna tsunduma cikin ƙarya da batanci da izgili ga addinin Allah kamar yadda suka tsunduma. Waɗannan da suka aikata haka, ayyukansu na alheri sun ɓata a duniya da Lahira, domin ba su da wani sakamako a wurin Allah. Su ne mafasa masu hasara, waɗanda suka sayar da ni’imar Lahira da ‘yan jin daɗin duniya, suka halaka rayuwarsu ta har abada.

Fa’idodin Darasi:

1. Munafunci da izgili ga addinin Allah halaye ne na mutanen da suka gabata, kuma waɗanda suka aikata su ba su da wani rabo a gare su.
2. Jin daɗin duniya da sha’awoyi ba su dawwama, kuma ba su wadatar da mutum ba idan ya bar aikin alheri.
3. Ayyukan alheri na ɓacewa ne idan aka yi kafirci ko munafunci, kuma mutum ba ya samun wani amfani da su a duniya da Lahira.
4. Hasara mafi girma ita ce hasarar da mutum ya yi wa kansa ta hanyar barin imani da aikin alheri, domin ya yi asarar duniya da Lahira.
5. Kyauta da alheri na Allah suna buƙatar godiya da yin aiki da su, ba yin izgili da ƙaryata su ba.