سورت بلد — آیت 10

د مهمو کلمو معنا:

• النَّجْدَيْنِ: د دواړو لوړو لارو يا دوه ښکاره لارو ته ويل کېږي. دلته مراد د خير او شر، يا د نېکۍ او بدۍ لارې دي.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د انسان پر خپلو نعمتونو او فضلونو خبره کوي، او وايي چې مونږ انسان ته دوه سترګې ورکړې چې ورباندې ويني، او ژبه او شونډې يې ورکړې چې ورباندې خبرې کوي. بيا له دې ټولو وروسته مونږ هغه ته د خير او شر دواړه لارې ښکاره کړې، يعنې مونږ ورته وښودل چې د نېکۍ لاره کومه ده او د بدۍ لاره کومه ده. دا هدايت د عقل، وحي او پېغمبرانو په ذريعه وشو، چې انسان پرته له کوم عذر او بهانې پوه شي چې کومه لاره سمه ده او کومه ناسمه. الله تعالی انسان ته اجبار نه دی کړی چې کومه لاره غوره کړي، بلکې يواځې يې ورته ښکاره کړې، او هغه يې په ازاد انتخاب پرېښودی چې ځانته لاره غوره کړي.

فايدې:

1. دا آيت د الله تعالی بشپړ عدل او رحمت ښيي، چې هېڅوک يې پرته له پوهې او لارښوونې نه شي مجازات کولی.
2. انسان ته معلومېږي چې د خير او شر ترمنځ توپير کول د هغه په وس کې دي، ځکه الله ورته دواړه لارې ښودلې دي.
3. دا آيت د انسان مسؤليت په ګوته کوي چې هغه بايد په خپله پوهه او عقل سره د نېکۍ لاره غوره کړي، او دا د انسان عزت او کرامت ښيي چې هغه د انتخاب وړتيا لري.
4. مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی نعمتونه بې شمېره دي، او بايد له دې نعمتونو څخه د نېکۍ په لاره کې ګټه واخلو.