سورت بلد — آیت 17

د معنايي کلمې:

• تَوَاصَوْا: يو بل ته د بل سپارښتنه کول، يعني يو بل ته وصيت کول.
• بِالصَّبْرِ: د صبر کولو سپارښتنه، په طاعت باندې قايم پاتې کېدل، له ګناهونو څخه ځان ساتل او پر مصيبتونو باندې زغم کول.
• بِالْمَرْحَمَةِ: د رحمت او مهربانۍ سپارښتنه، يعني له خلکو سره شفقت او مهرباني کول.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغه چا د صفتونو په بيان کې راغلی چې غواړي د سختۍ او ازموينې غونډۍ (عقبه) ووهي، يعني د نېکۍ هغه لوی کارونه ترسره کړي چې مخکې يې يادونه شوې وه. خو دا خبره مهمه ده چې دا ټول نېک عملونه يواځې هغه وخت ګټه کوي چې له ايمان سره مل وي. نو آيت وايي: بيا دې له هغو کسانو څخه شي چې په الله تعالی يې رښتينی ايمان راوړی وي، او يو بل ته د صبر سپارښتنه وکړي — صبر د الله تعالی په طاعت باندې، له ګناهونو څخه د ځان ساتلو باندې، او پر هغه مصيبتونو باندې چې په ژوند کې ورسره مخ کېږي. او همدارنګه يو بل ته د رحمت او مهربانۍ سپارښتنه وکړي، يعني له خلکو سره داسې چلند وکړي چې دوی ته دې خپل رحمت او شفقت ورسوي، لکه څنګه چې الله تعالی پر خپلو بندګانو رحم کوي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• دا چې نېک عملونه يواځې هغه وخت قبولېږي او ګټه کوي چې له اخلاص او رښتيني ايمان سره مل وي، ځکه ايمان د ټولو نېکو کارونو بنسټ دی.
• دا چې مسلمانان بايد يو بل ته د نېکۍ او صبر سپارښتنه وکړي، ځکه انسان يوازې په خپل ځان بسنه نه شي کولی او د نورو هڅونې او سپارښتنې ته اړتيا لري.
• دا چې د رحمت او مهربانۍ خپرول د مسلمان له مهمو صفتونو څخه دی، او دا چې له خلکو سره مهرباني کول د الله تعالی د رحمت د ترلاسه کولو سبب ګرځي، ځکه چې رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمايلي: "څوک چې پر خلکو رحم نه کوي، الله پرې رحم نه کوي."
• دا چې صبر يواځې په سختيو کې نه دی، بلکې په طاعت باندې قايم پاتې کېدل او له ګناهونو څخه ځان ساتل هم صبر دی، او دا درې واړه قسمه صبر د مسلمان د ژوند لازمي برخه ده.