Sura Al-Balad — Werset 17

Znaczenie słów:

• ثُمَّ كَانَ — „następnie był” — oznacza, że po spełnieniu uczynków dobra, o których mowa wcześniej, człowiek powinien być również spośród wierzących.
• آمَنُوا — „uwierzyli” — czyli ci, którzy szczerze uwierzyli w Allaha i Jego posłańca.
• تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ — „wzajemnie zalecali sobie cierpliwość” — czyli nakazywali sobie nawzajem wytrwałość w posłuszeństwie Allahowi, powstrzymywanie się od grzechów oraz znoszenie trudów i przeciwności losu.
• تَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ — „wzajemnie zalecali sobie miłosierdzie” — czyli nakazywali sobie nawzajem okazywanie współczucia i dobroci wobec ludzi.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Allah Wszechmogący wyjaśnia, że samo spełnianie dobrych uczynków, takich jak uwolnienie niewolnika czy nakarmienie głodnego, nie wystarczy, jeśli nie towarzyszy temu wiara. Człowiek, który pragnie wejść na „stromą drogę” prowadzącą do zbawienia, musi być również spośród tych, którzy uwierzyli w Allaha z całego serca i oddali Mu cześć z pełną szczerością. Wiara jest bowiem podstawą, na której opierają się wszystkie dobre uczynki — bez niej nie mają one wartości przed Bogiem.

Następnie Allah wspomina o dwóch ważnych cechach, które powinny charakteryzować wspólnotę wierzących. Pierwszą z nich jest wzajemne zalecanie sobie cierpliwości — czyli to, aby wierzący nakazywali sobie nawzajem wytrwałość w przestrzeganiu nakazów Allaha, powstrzymywanie się od rzeczy zakazanych oraz znoszenie trudów życia z nadzieją na nagrodę u Boga. Cierpliwość jest kluczem do przetrwania w obliczu prób i pokus.

Drugą cechą jest wzajemne zalecanie sobie miłosierdzia — czyli to, aby wierzący okazywali sobie nawzajem współczucie, litość i dobroć. Obejmuje to zarówno pomoc materialną, jak i wsparcie duchowe, łagodność w słowach oraz wybaczanie błędów innym. Miłosierdzie ma być cechą łączącą całą społeczność muzułmańską, tak aby ludzie czuli się bezpieczni i otoczeni troską.

Zatem pełny obraz człowieka, który pokona „stromą drogę”, to ten, który łączy wiarę z dobrymi uczynkami, a także żyje w społeczności, w której ludzie wzajemnie wspierają się w cierpliwości i miłosierdziu. To nie jest droga samotnika, lecz droga wspólnoty, która dąży do Boga razem.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Wiara jest fundamentem wszystkiego — żaden dobry uczynek nie zostanie przyjęty przez Allaha bez szczerej wiary. To uczy nas, że nasze relacje z Bogiem muszą być oparte na prawdziwym przekonaniu, a nie tylko na zewnętrznych praktykach.
2. Cierpliwość jest kluczem do sukcesu — życie pełne jest trudności i pokus. Zalecanie sobie nawzajem cierpliwości pokazuje, że islam jest religią wspólnotową, w której wierzący wzajemnie się wspierają w wytrwaniu na właściwej drodze.
3. Miłosierdzie buduje silną społeczność — gdy ludzie okazują sobie nawzajem współczucie i dobroć, powstaje społeczeństwo oparte na wzajemnym szacunku i trosce. To przyciąga ludzi do islamu, ponieważ widzą w nim religię pełną ciepła i życzliwości.
4. Islam łączy wiarę z czynem — nie wystarczy tylko wierzyć, trzeba również działać. Nie wystarczy też tylko działać, trzeba wierzyć. Ta równowaga między sercem a uczynkami jest esencją islamu i prowadzi do prawdziwego szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.
5. Wzajemne napominanie jest obowiązkiem — werset ten uczy nas, że nie możemy być obojętni na los innych. Mamy obowiązek zachęcać się nawzajem do dobra i cierpliwości, co buduje odpowiedzialność i solidarność w społeczności muzułmańskiej.