Surja El-Beled — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• تَوَاصَوْا: e porositën njëri-tjetrin, e këshilluan njëri-tjetrin.
• بِالصَّبْرِ: me durim në bindje ndaj Allahut, largim nga mëkatet dhe përballim i sprovave.
• بِالْمَرْحَمَةِ: me mëshirë ndaj njerëzve dhe krijesave.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së veprave të mira që e bëjnë njeriun të kalojë në rrugën e vështirë të së mirës (akabe), Allahu i Lartësuar sqaron se këto vepra nuk pranohen dhe nuk sjellin dobi, përveçse kur shoqërohen me besimin e sinqertë. Pra, njeriu që i kryen këto vepra duhet të jetë prej atyre që besuan me sinqeritet në Allahun, dhe që e porositën njëri-tjetrin me durim – durim në bindje ndaj Allahut, durim në largim nga mëkatet dhe durim ndaj sprovave dhe fatkeqësive – dhe gjithashtu e porositën njëri-tjetrin me mëshirë ndaj krijesave të Allahut, duke i trajtuar njerëzit me butësi, dashamirësi dhe ndihmë.

Kjo do të thotë se kalimi i suksesshëm në rrugën e vështirë (akabe) nuk arrihet vetëm me vepra të mira të izoluara, por kërkon besim të fortë dhe një shoqëri që bashkëpunon në durim dhe mëshirë, sepse besimi është themeli mbi të cilin ndërtohen të gjitha veprat, dhe durimi e mëshira janë shtyllat që e mbajnë njeriun në këtë rrugë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Veprat e mira nuk kanë vlerë pa besimin e sinqertë në Allahun, sepse besimi është kushti themelor për pranimin e veprave.
2. Durimi është cilësi e domosdoshme për çdo besimtar, sepse jeta është plot me sfida, sprova dhe tundime që kërkojnë qëndrueshmëri.
3. Mëshira ndaj njerëzve është shenjë e besimit të vërtetë; ai që nuk mëshiron njerëzit, nuk meriton mëshirën e Allahut.
4. Islami nuk është vetëm marrëdhënie individuale mes njeriut dhe Zotit të tij, por edhe përgjegjësi kolektive – ne duhet ta porosisim njëri-tjetrin me të mirë dhe të bashkëpunojmë në durim dhe mëshirë.
5. Ky ajet na mëson se suksesi i vërtetë është i lidhur me kombinimin e besimit, durimit dhe mëshirës – tre cilësi që e bëjnë muslimanin të jetë i dobishëm për veten, familjen dhe shoqërinë e tij.