سورت بلد — آیت 16

1. د کلمو معناوې:

• مِسْكِينًا: هغه بې وزله سړی چې د ژوند اړتیاوې نه لري.
• ذَا مَتْرَبَةٍ: هغه څوک چې له سخته فقر او بې وزلیه له خاورو سره نښتی وي، یعنې دومره بې وزله چې په خاوره کې پروت وي.

1. د آیت تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو د خوراک ورکولو په اړه خبرې کوي چې په سخته بې وزلیه کې ژوند کوي. "مسکین ذا متربة" هغه فقیر ته ویل کیږي چې له سخت فقر او بې وسۍ سره مخ وي، دومره چې د خاورو سره نښتی وي. دا ډول کسان هغه دي چې د ژوند لپاره هېڅ نه لري، نه کور، نه جامې او نه د خوراک لپاره څه. د دې آیت مفهوم دا دی چې انسان باید د خپل شاوخوا هغو بې وزلو او محتاجو کسانو پام وکړي چې په ډېر سخت حالت کې ژوند کوي، او دوی ته مرسته او خوراک ورکړي. دا کار د الله تعالی په نزد ډېر نیک عمل دی.

1. د آیت څخه لاسته راوړنې (فوايد):

• دا آیت موږ ته د بې وزلو او محتاجو کسانو د مرستې اهمیت ښیي، په ځانګړې توګه هغه کسان چې په ډېر سخت حالت کې وي.
• دا چې الله تعالی په قرآن کې د داسې کسانو یادونه کړې، دا ښیي چې د بې وزلو سره مرسته کول ډېر لوړ مقام لري.
• دا آیت موږ ته درس راکوي چې باید د خپل شاوخوا خلکو حالت ته پام وکړو او هغو ته مرسته وکړو چې واقعاً اړتیا لري.
• دا کار د انسان د زړه د پاکوالي او د الله تعالی د رضا سبب ګرځي، او په آخرت کې به د دې نیک عمل اجر ورکړل شي.