سورت بلد — آیت 3

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• وَالِدٍ: پلار، چې دلته له آدم عليه السلام څخه مراد دی.
• مَا وَلَدَ: هغه څه چې يې زېږولي، يعنې اولاد او ذريه.

تفسير:

الله تعالیٰ په دې آيت کې قسم خوري د پلار او هغه څه چې ده زېږولي دي. دلته "والد" له آدم عليه السلام څخه عبارت دی، چې د ټولو انسانانو پلار دی، او "ما ولد" د هغه ذريه او اولاد دی، چې تر قيامته پورې به يې نسل روان وي. دا قسم د انسان د پيدايښت او د هغه د نسل د دوام په عظمت باندې دی، ځکه چې الله تعالیٰ په هر هغه څه باندې قسم خوري چې غټ او مهم وي.

دا قسم د راتلونکي مطلب د تاييد لپاره دی، چې الله تعالیٰ انسان په سختۍ او مشقت کې پيدا کړی دی. انسان په دې دنيا کې له ستونزو، تکليفونو او مصيبتونو سره مخ دی، او د ژوند په هر پړاو کې له مبارزې او کوښښ پرته بله چاره نه لري. دا خبره د دې لپاره ده چې انسان دې پوه شي چې ژوند اسان نه دی، او بايد د آخرت د برياليتوب لپاره په دې دنيا کې کوښښ او مبارزه وکړي.

فايدې:

1. الله تعالیٰ په لویو او مهمو شيانو باندې قسم خوري، چې موږ ته د هغو شيانو اهميت ښيي — لکه د آدم عليه السلام او د هغه ذريه چې ټول انسانان پکې شامل دي.
2. انسان بايد پوه شي چې دنيا د راحت ځای نه دی، بلکې د ازموينې او مبارزې ځای دی؛ نو بايد له ستونزو نه تېښته ونه کړي، بلکې په صبر او کوښښ سره مخامخ شي.
3. د آدم عليه السلام ذريه کېدل د انسان لپاره د عزت خبره ده، ځکه چې هغه د الله تعالیٰ له خوا لوړ مقام ترلاسه کړی و؛ نو انسان بايد د خپل دې نسب په پام کې نيولو سره د ښو اعمالو هڅه وکړي.
4. دا آيت موږ ته د ژوند د حقيقت يادونه کوي، چې هر انسان به له سختيو سره مخ شي، خو د الله تعالیٰ په مرسته او توکل سره کولای شي چې پر دې سختيو برلاسی شي.